Willy De Waele's Weblog


VLAMINGEN BETALEN – FRANSTALIGEN BEPALEN
zondag 17 augustus 2014, 21:56
Filed under: VLAANDEREN

De voorbije dagen is er enige beroering ontstaan omtrent de opmaak van de begroting van Vlaanderen, de besparingen en nieuwe ontvangsten, na de installatie van de nieuwe Vlaamse regering.

De verenigingen en belangengroepen maken zich zorgen omtrent het afbouwen van hun toelagen die hun werking zal hypothekeren en genoodzaakt worden hogere bijdragen aan de gebruikers te vragen.

Via de media konden wij kennis nemen van de voorgenomen politiek die echter nog niet door de Vlaamse regering goedgekeurd is; zie onderstaande tabel:

 

VLR

 

Vlaams minister voor Welzijn overweegt de bijdrage van de ouders voor de kinderopvang te verhogen met het gevolg dat 8.000 kinderen van deze dienstverlening geen gebruik meer kunnen maken omdat het te duur is. Het staat eveneens zo goed als vast dat de verplichte zorgpremie van 25 € tot 40 € zal worden opgetrokken,

Niemand echter blijft er bij stilstaan dat dit de gevolgen zijn van staatshervormingen en perfide financieringswetten die het Brussel en Wallonië mogelijke maken hun politiek te financieren met Vlaanderen als derde betaler.

Deze overdadige financiële transfers, zonder controle noch resultaatverbintenis en enig zicht op de afbouw ervan, financieren de Brusselse en Waalse inertie; inzonderheid de PS die jarenlang de Belgische politieke structuren uit eigen partijbelang blokkeert om zijn cliëntelisme en syndicaal corporatisme te financieren zonder hetwelk haar bestaanszekerheid gehypothekeerd wordt.

Deze Vlaamse financiële aderlating, georganiseerd en in stand gehouden door de collaboratie van de CD&V, de VLD en de Spa, wiegen Brussel en Wallonië in slaap en staan hervormingen in de weg. Hervormingen die enkel mogelijk en noodzakelijk worden als de geldstromen ophouden.

De voorbije decennia werd onder druk van de PS, met andermaal de collaboratie van de CD&V, de VLD en de Spa, de federale budgettaire tekorten in hoofdzaak weggewerkt door verhoging van de middelen, inzonderheid te laste van Vlaanderen omdat besparingen vooral het PS electoraat in Wallonië en Brussel treffen.

Onderstaande kaart toont overduidelijk aan dat de massale financiële injectie de Waals landgenoten niet te goede gekomen is. De PS bindt zijn electoraat met een uitzichtloze uitkeringscultuur (?) die iedere tewerkstellingsmogelijkheid onaantrekkelijk maakt en blokkeert.

De PS is zodanig verstrengeld met de macht van het systeem dat de uitvoering van enig welk reddingsplan niet kan lukken omdat het bestaan van de PS en de PS structuren er zelf worden door bedreigd.

 

WERL

 

 

Onderstaande kaart toont in Wallonië en het Brussels hoofdstedelijke gewest een duidelijk stijgende trend aan van deze uitkeringscultuur (?). De pensioenen uitgezonderd vertegenwoordigen de sociale uitkeringen ongeveer de helft van de uitkeringsgerechtigden in Wallonië en het Brussels hoofdstedelijke gewest, in Vlaanderen ongeveer en kwart.

Ook de alleenstaanden en de gezinnen die onder de armoedegrens leven blijven stijgen in Wallonië en het Brussels hoofdstedelijke gewest terwijl het aantal (nog onaanvaardbaar hoog) in Vlaanderen daalt.

 

ARMOEDE

 

Deze financiële transfers hebben ook niet belet dat het Waalse gewest aankijkt tegen een gigantische openbare schuld, die het op de koop toe nog probeerde te verdonkermanen.

Ik citeer uit het 25ste Boek van het Rekenhof:

 Le 25e rapport de la Cour des comptes adressé au Parlement wallon est particulièrement assassin pour les finances wallonnes. En effet, alors que le ministre wallon en charge du Budget André Antoine annonçait en Commission que la dette à long terme de la Région atteignait 6,25 milliards d’euros, la cour arrive à un tout autre montant puisqu’elle annonce une dette de 11,237 milliards d’euros.

Mais c’est dans les conclusions de son rapport que la Cour est la plus sévère pour les finances régionales : “La Cour rappelle que les principes comptables de régularité, de sincérité et d’image fidèle constituent les fondements de toute comptabilité. Toutefois, les bilans et compte de patrimoine établis par la Région n’y répondent actuellement pas. La Cour insiste dès lors sur la nécessité de veiller à ce que ces comptes donnent dorénavant une image fidèle, sincère et régulière de la situation financière et patrimoniale de la Région.”

Deze onverantwoorde jaarlijkse financiële transfers, naargelang de bron en de berekeningswijze tussen de 10 à 16 miljard €,  kan de Vlaamse economie zich niet langer veroorloven zonder zelf de gevolgen er van te ondergaan en noopt de Vlaamse regering ertoe haar middelen te beperken en de dienstverlening af te bouwen.

Uit onverdachte bron; ik citeer La Libre Belgique van 15 november 2013:

Le Fédéral s’en sort très bien. Ce qui n’est pas surprenant, vu que les budgets correspondant à ces compétences ne sont pas transférés dans leur intégralité. Bruxelles se voit refinancée, ce qui était un des objectifs de la réforme. Quant aux autres entités, elles perdent beaucoup de plumes dans l’affaire. C’est particulièrement le cas de la Communauté flamande qui se verra privée de 1,6 à 1,7 milliard d’euros par an à partir de 2016. Rien de moins.

Zelfs de CERPE (Waals economische onderzoekscentrum gevestigd te Namen) stelt vast dat de voortdurende geldstromen naar Wallonië er voor zorgen dat het PS cliëntelisme en syndicaal corporatisme blijven primeren op een ernstige aanpak van de als maar groeiende sociaal-economische problemen. Vier decennia voortdurende achteruitgang van Wallonië is het gevolg.

Het probleem echter is niet de PS, maar de Belgische politieke en administratieve  structuren waarbinnen de PS haar graaicultuur organiseert, andermaal met de collaboratie van de CD&V, de VLD en de Spa.

Binnen deze structuren, die zonder de toestemming (vetorechten) van de Franstaligen niet kunnen worden gewijzigd is, zal Vlaanderen verder verarmen en niet meer in staat zijn haar basisbehoeften te financieren zonder beroep te doen op bijkomende middelen of de dienstverlening verder af te bouwen.

De Vlaamse gezinnen, de Vlaamse verenigingen, de Vlaamse belastingbetaler financieren de Belgische structuren, die een noodzakelijke  omslag van het beleid blokkeren, en een voor Vlaanderen aangepast beleid hypothekeren.

Indien zelfs maar de helft van deze financiële transfers in Vlaanderen zou blijven zou de Vlaamse regering niet genoodzaakt zijn 1,7 miljard € te besparen en/of nieuwe ontvangsten te vinden ten laste van de Vlaamse gezinnen, en de Vlaamse verenigingen.

Het Belgische staatsverband, na zes staats(mis)vormingen met bijzondere financieringswetten, ontneemt Vlaanderen de financiële middelen om ZIJN economie te ondersteunen, de tewerkstelling te bevorderen, de sociale economie uit te bouwen, het verenigingsleven te betoelagen, het onderwijs op alle niveaus te organiseren en een goed uitgebouwd sociaal opvangnet in stand te houden.

Zolang deze Belgische hypotheek niet gelicht wordt zal Vlaanderen deze ondemocratische staatsorganisatie blijven ondergaan en haar dienstverlening verder moeten afbouwen en toezien hoe de Vlaams belastingen aangewend worden om Belgische structuren in stand te houden die de Vlaamse welvaart en welzijn op korte termijn onomkeerbaar bezwaren.

Een sociaal-economisch en financieel aangepast beleid voor Vlaanderen voeren is niet haalbaar zonder het lichten van de communautaire hypotheek.

 Door in te gaan op de eisen van de Franstaligen die geen fiscale concurrentie aanvaardden (ondertussen door het Brussels gewest wel toegepast – blz. 91 van het regeerakkoord) blijven de belastingschalen progressief en moeten federaal bepaald worden (blz. 59 van het Vlinderakkoord) hetgeen een Vlaams fiscaal beleid volledig onmogelijk maakt.

Ik citeer professor Lode VEREECK, voormalige Vlaams LDD volksvertegenwoordiger, nu VLD:

Hierdoor worden de noodzakelijke hervormingen – lagere lasten op arbeid en vereenvoudiging van de fiscaliteit – volstrekt onmogelijk gemaakt. Het is duidelijk dat deze staatshervorming voor de Vlamingen nauwelijks vooruitgang inhoudt. Het federaal betonneren van de sociale zekerheid en van de fiscaliteit maakt van Vlaanderen het eeuwige wingewest voor de rest van België.

De Vlaamse gezinnen en de Vlaamse verenigingen ondervinden nu aan den lijve dat  hun middelen en hun werking  bedreigd worden door een verkeerd begrepen solidariteit die gericht is op het in stand houden van een Belgisch systeem en politieke formaties die deze financiële middelen aanwenden om het systeem en zichzelf overeind te houden.

De Vlamingen hebben veel te lang hun politiek lot laten bepalen door Belgische politieke partijen en financieren bovendien binnen deze Belgische systemen hun eigen ondergang.

 

Willy DE WAELE

Ere burgemeester

 



SPUUGZAT MAAR IN GOED GEZELGSCHAP
woensdag 25 juni 2014, 15:01
Filed under: Uncategorized

HIERNAVOLGEND EEN ZEER ACTUEEL ARTIKEL VAN Pierre THERIE, kolonel SBH or.

DE AUTEUR REFEREERT NAAR EN BESCHRIJFT STIJLVOL DE HYPOCRISIE VAN HET FEDERAAL STAATVERBAND EN DE TOENEMDE ARROGANTIE VAN DE FRANSTALIGEN

Willy DE WAELE

 

MEDIA EN POLITIEK ANDERS GELEZEN

  In de media klonken de Franstalige beschuldigingen aan het adres van de informateur, oh zo vertrouwd: De Franstalige partijen vertrouwen Bart De Wever niet. En dus zal het zijn schuld zijn wanneer zijn informatieopdracht mislukt.

 eens wijzen op hun totaal gebrek aan politieke solidariteit.

 

Mia Doornaert is het spuugzat

 

 In De Standaard van 16 november 2007 schiet barones en columniste Mia Doornaert in een ‘Franse coleire’. Zo schrijft ze: ‘En wat ik spuugzat ben – ras-le-bol – zijn de voortdurende Franstalige beschuldigingen, die overigens niet beperkt blijven tot de PS, over het zogenaamde imperialisme van de Vlamingen. Bij mijn weten zijn het niet de Vlamingen die de taalgrens voortdurend negeren en aanvechten. … Het stoort me telkens weer hoe ze, als in veroverd terrein, winkels binnenkomen en in het Frans beginnen, zonder zelfs de elementaire beleefdheid om ten minste te vragen ‘spreekt u Frans’? En voor we het weten, is er een beduidende Franstalige ‘minderheid’ die faciliteiten en later aansluiting bij Brussel gaat eisen. En die dan de Vlamingen voor imperialisten of fascisten zal uitmaken als zij respect voor de taalgrens vragen.

 We zijn ondertussen zeven jaar verder en aan de beschuldigingen is er nog altijd geen einde gekomen. Ondanks de zo gezegde splitsing van BHV blijft Franstalig Brussel onverdroten een imperialistische politiek volgen: via de ‘metropolitane gemeenschap’ en expansieplannen op de Heizelvlakte die gedeeltelijk in Vlaanderen ligt. Dank zij de zesde staatshervorming worden de Brusselse Vlamingen nog meer geminoriseerd.

 

Vlamingen zijn PS dictaat spuugzat

 

Hoever staan we met de regeringsvorming? Aan het begin van een lange lijdensweg als we de PS-kopstukken Di Rupo en Magnette mogen geloven. Nadat ze beslisten om met CDH een Waalse en Brusselse regering te vormen – wat hun goed recht is – willen ze nu ook de federale onderhandelingen saboteren. Pure arrogantie, niet vanuit de onderbuik zoals de flamboyante Magnette soms doet denken, maar gesteund op een ondemocratische machtsverdeling in het parlement en gevoed door een ervaren machinerie die gewoon is om de lakens uit te delen. Zijn we het vergeten dat diezelfde Magnette eind 2013 in Charleroi zijn militanten duidelijk maakte waarvoor hij staat: ‘Deze fascisten uit het Noorden denken dat ze het recht hebben om ons te controleren omdat ze ons steunen. De dwazen (imbéciles) hebben geluk dat we de belastingen niet alleen in het Noorden kunnen verhogen’. Magnette vergiste zich. Di Rupo I bewees dat het wel mogelijk is om pestbelastingen op te leggen die (hoofdzakelijk) de Vlamingen treffen.

 Wie denkt dat onze solidariteit geapprecieerd wordt dwaalt. Ook Onckelinx maakte duidelijk waarvoor haar partij staat (januari 2014 in Schaarbeek voor de eigen achterban): ons enig doel moet zijn om de Vlaamse koe gedurende nog een tiental jaren uit te melken.

 Wanneer men hoort welke veto’s zowel MR (geen communautair luik) en CDH (geen omslag inzake index en beperking in de werkloosheid) stellen, dan kan men slechts één zaak vaststellen: ALLE Franstalige partijen bewijzen dat ze helemaal geen rekening willen houden met de verkiezingsuitslag in Vlaanderen. Dit ontstellend gebrek aan politieke solidariteit, Franstalige veto’s en grendels, terwijl alle Vlaamse eisen van tafel geveegd worden als ‘inacceptable’, is aanstootgevend. Welke weldenkende Vlaming wil nog verder met zoveel onwil? Spuugzat.

 Volksbedrog zijn we allemaal spuugzat

 

‘Alles kaat koet’ was zowat de mantra waarmee Di Rupo zijn regeringswerk verdedigde. En de minister van Financiën – inderdaad geen gewone – slaagde erin om deze boodschap met een kwinkslag en veel aplomb te verkopen als de grote waarheid. Zelfs een kaalgeschoren minister van Defensie was overtuigd van het goede werk dat Di Rupo I leverde. Dan was er nog een staatssecretaris die de grootste prestatie van de regering mocht te boek stellen: de zesde staatshervorming. Ooit aangekondigd als een raspaardje (waarvoor de Vlamingen geen duit zouden betalen, dixit een Vlaamsgezinde burgemeester in Vlaams Brabant voor de verkiezingen), maar tijdens de onderhandelingen verfrommeld werd tot een scheve dromedaris. Volksbedrog zoals vader Eyskens in 1970 (de grendels) en Jean-Luc Dehaene in 1993 (de scheefgetrokken zetelverdeling) voordeden. Voorwaar een palmares waarop men als staatsman fier kan zijn.

 En het houdt niet op. Elke dag horen we wel ergens hoe afspraken niet gerespecteerd worden. Hoe het geld voor Brussel door de Franstaligen afgewend wordt van het afgesproken doel. En nu de verkiezingen achter de rug zijn blijkt opnieuw dat die ‘alles kaat koet’ show puur volksbedrog was. Nu blijkt dat de besparingsnorm niet werd gehaald en er een bijkomend gat van bijna 2 miljard euro moet gevuld worden. Oeps, de niet-gewone minister van financiën had het tijdens de begrotingscontrole voor de verkiezingen niet gezien.

 En zie, Europa ontdekt dat de Waalse schuld ietsjes hoger ligt: zo’n 5,5 miljard euro waardoor de totale schuld van deze PS regio oploopt tot 16,7 miljard euro. Wie dus denkt dat ‘la grande dame’ Onckelinx zich een beetje liet gaan, toen ze duidelijk maakte dat ze Vlaanderen eerst wou leegmelken, is ronduit naïef.

 Spuugzat al die calimero’s

 

Wordt het niet hoog tijd dat al die Vlaamse calimero’s in de politieke wereld en de media zich eens beraden over hun denkkader? Wat betekent België nog zonder Franstalige politieke solidariteit? Waartoe dient Vlaamse financiële solidariteit wanneer het toch maar de perverse bedoeling blijkt te zijn om Vlaanderen te verarmen?

 Vandaag vraagt CD&V aan De Wever om eerst te bewijzen dat hij een federale regering kan maken vooraleer zich te engageren op Vlaams niveau. ‘Bartje’ moet doen wat ze zelf niet meer kunnen, België laten rekening houden met de Vlaamse belangen. En lukt hij, dan pas door zelf eerst zijn kiezers te bedriegen. Lukt het niet zullen ze hem een staatsbegrafenis bezorgen en met het tripartite regeringschip zijn as uitstrooien in de Schelde ter hoogte van Sint Anneke. Inclusief de traditie om een borreltje te heffen bij het kiezen van het ruime Belgisch sop.

 Hoog tijd dat de Vlaamse politieke families duidelijk maken dat het zo niet verder kan. Dat ze die Franstalige veto’s en grendels spuugzat zijn. Dat ze de hangmatcultuur en onverantwoord omspringen met gekregen geld, spuugzat zijn. Kortom dat ze de PS dictatuur spuugzat zijn. Een dictatuur waarvan de grootste slachtoffers de Walen zijn en de grootste profiteurs de Franstalige politieke kaste. Socialisten die teren op de kansarmen en een economisch kerkhof. Over ongelijkheid gesproken!

 Pjotr 

 



UIT ONVERDACHTE BRON
zaterdag 7 juni 2014, 11:16
Filed under: FINANCIEN

Trends donderdag 11 oktober 2012 om 09u03

Jean-Marie Laffut  – 15 mei 2014

Inderdaad , de titel geeft de enige reden voor het voortbestaan van België. Als de Vlamingen nu nog enig respect kregen van de Walen, als Wallonië nu ook zou aanvaarden dat er enige transparantie heerste rond die transfers of minstens controle op waaraan het uitgegeven wordt , ons geld . Nee , niets daarvan ? Zoals mijn naam laat doorschemeren ben ik Waal langs vaders zijde en ik geef u graag enige voorbeelden van het complete misprijzen en minachting die Waalse politici hebben voor de bevolking die hen al meer dan 30 jaar in leven houdt en die het PS-model betaalt en mogelijk maakt. Die voorbeelden werden me doorgespeeld door mijn Waalse familie in Luik en Hoei en Bergen, want die kwamen uiteraard nooit in de Vlaamse machtspers te staan.

 De vermelde uitspraken werden uiteraard gedaan in besloten kring of voor het eigen kiespubliek; Magnette einde 2013 in Charleroi : ces fasciste du Nord pensent avoir le droit de nous controler , parce qu’ils nous soutiennent. Les embeciles ont la chance qu’on ne peut pas augmenter les impots seulement dans le Nord ( + hartelijk uitdagende lachbui ) Onkelinx in januari 2014 in Schaerbeek : notre seul but doit être de traire la vache flamande encore pendant , disons , 10 ans . Après les flamands peuvent avoir le cadavre. En het “nec plus ultra ” , Di Rupo in 1995 in Bergen voor de partijleden in het Maison du peuple : le premier jour que le premier franc de solidarité part de la Wallonië vers la Flandre , la Belgique n’ existera plus. Begrijpen we nu allemaal de gevleugelde uitspraak van de premier van Wallonië en Brussel ( = Di Rupo ) : Het kaat goed met Belgie.

 

Patrick Debie – 15 mei 2014

Jean-Marie Laffut: als dat echt de woorden zijn die ooit zijn uitgesproken door deze politiekers, dan vraag ik mij af waarom de drie traditionele partijen nog steeds zo naiëf de Walen achternalopen om belziek te redden?? Om de mensen te helpen die niet zo goed frans verstaan volgt hier de vertaling: magnette zei:”Deze fascisten van het noorden denken dat ze het recht hebben om ons te controleren omdat ze ons onderhouden. De imbecielen hebben het geluk dat we de belastingen niet enkel in het Noorden van het land kunnen verhogen”…breed lachend. onckelinks zei dan weer:”Ons enige doel moet zijn de Vlaamse koe te blijven uitmelken gedurende pakweg nog 10jaar. Nadien mogen de Vlamingen het kadaver hebben.” En elio di rupette tenslotte:”de eerste dag dat eer één frank solidariteit van walenland naar Vlaanderen zal gaan, zal belziek ophouden te bestaan”. Duidelijk genoeg zeker?

 

 



C O N S U M P T I E F E D E R A L I S M E
donderdag 15 mei 2014, 16:33
Filed under: FINANCIEN

Economen en politici goochelen graag met cijfers waardoor je al snel door de bomen het bos niet meer ziet.

Economie is niet altijd even simpel, maar ik heb gemerkt dat je alles bevattelijk kan maken met een eiland van 100 mensen.

 Laten we dit eiland “Thunder” noemen.

Van de 100 inwoners zijn er 28 aan het werk in de privé-sector. Zij gaan vissen, bouwen huizen, kano’s, …

Van de overige 72 inwoners, werken er 40 voor de overheid.

Zij zorgen voor het onderwijs, veiligheid en justitie.

Maar ze stellen ook regels op voor de werkenden. Ze bepalen importquota voor het vissen, zorgen dat iedereen belastingen betaalt en bedenken nieuwe regels waaraan iedereen zich moet houden.

 Er zijn ook nog 15 mensen die geen werk hebben. Zij ontvangen een werkloosheidsvergoeding.

De resterende 17 inwoners zijn kinderen, gepensioneerden en langdurig zieken. Zij ontvangen respectievelijk kindergeld, pensioen en een ziekte-uitkering.

Samengevat ziet het er zo uit:

Afbeelding

Aangezien de mensen die werken in de privésector op Thunder de enigen zijn die effectief iets produceren, moeten de anderen betaald worden met de belastingen die zij betalen.

Je kan hooguit zeggen dat mensen die voor de overheid werken de productie ondersteunen, maar in de praktijk gebeurt vaak het tegenovergestelde.

Door allerhande regeltjes en wetten, moeten de werkenden steeds meer tijd besteden aan het naleven van deze regels waardoor de productie achterblijft.

Je hoeft natuurlijk geen genie te zijn om te beseffen dat een land zoals “Thunder” in realiteit niet kan overleven.

Het is onmogelijk om een maatschappij goed te laten functioneren wanneer maar iets meer dan één vierde van de bevolking zorgt voor de totale welvaart.

Nochtans is er een “land” in de wereld die het voor mekaar krijgt.

  En dat “land” is … Wallonië!

Van de 3,56 miljoen inwoners zijn er amper 1 miljoen aan de slag in de privésector. Dat komt overéén met 28% van de totale bevolking. (of 28 mensen op een eiland van 100 inwoners.)

De rest werkt voor de overheid (40%), is werkloos (15%) of is te jong, te oud of te ziek om te werken (17%).

 

Waarom slaagt Wallonië hierin als enige “land” van de wereld?

Omdat ze kunnen rekenen op de solidariteit van de Vlamingen.

 

Aangezien in Vlaanderen maar liefst 2,25 miljoen mensen werken in de privé, creëert heel deze regio behoorlijk wat welvaart.

De regering heeft echter beslist dat werkenden in Vlaanderen een (steeds groter) deel van die welvaart moeten afstaan aan Wallonië. Uit solidariteit.

Deze solidariteit lijkt echter met iedere nieuwe regering toe te nemen.

De KU Leuven becijferde deze transfers onlangs op 16 miljard euro op jaarbasis.

Dat is 16 miljard euro die jaarlijks verhuist van Vlaanderen naar Wallonië.

Maar dergelijke cijfers zeggen je natuurlijk niet veel.

 

Laten we het opnieuw bevattelijk maken.

 

Ik heb je net verteld dat er in Vlaanderen 2,25 miljoen mensen werken in de privé en dat zij met hun productie betalen voor degenen die niet produceren.

16.000.000.000 euro gedeeld door 2.250.000 “werkenden in de privé” = 7.111 euro

Iedereen met een job in de privé betaalt jaarlijks 7.111 euro belastingen die rechtstreeks naar Wallonië gaan. Dat is net geen 600 euro per maand!

En het stopt daar niet.

Want deze noeste arbeider betaalt natuurlijk niet alleen voor de Walen. Hij betaalt ook voor de eigen overheid en solidariteit met andere Vlamingen.

 Wat is de kostprijs hiervan voor een inwoner van België?

 Wel, alle overheden samen gaven vorig jaar 208,5 miljard euro uit.

Dat is hetgeen de overheid jaarlijks kost. En dat bedrag stijgt jaar na jaar overigens. Tien jaar geleden bedroegen de uitgaven bijvoorbeeld “maar” 143 miljard euro.

 We spenderen nu dus 65 miljard euro per jaar meer dan 10 jaar geleden!

Maar goed, we hadden het over de kostprijs van de overheid.

208,5 miljard euro aan uitgaven.

Dat moeten we weer delen door het aantal werkenden in de privésector. In Vlaanderen, Wallonië en Brussel samen gaat dat over 3,57 miljoen personen.

Dat geeft … 58.305 euro per jaar.

 Neem je rekenmachientje er gerust even bij om de cijfers te controleren. Ik heb het ook een aantal keren moeten becijferen om deze getallen te geloven.

 58.305 euro per jaar … dat is 4.858 euro per maand.

Iedere werkende in de privésector moet dus 4.858 euro per maand aan belastingen opbrengen om de overheidsuitgaven te financieren.

En als je de pech hebt om in Vlaanderen te wonen, dan wordt het zelfs nog meer. Die 4.858 euro is namelijk een gemiddelde en zoals je weet, draagt de Vlaming maandelijks nog eens 600 euro bij aan Wallonië.

Om de overheid te financieren, zijn er uiteraard steeds meer belastingen nodig.

Het overheidsbeslag bedraagt inmiddels 55%.

Dat wil zeggen dat van iedere euro die er in België verdiend wordt, er 55 cent naar de overheid gaat.

 Meer geld voor de overheid, betekent echter ook minder geld voor de bevolking.

 Minder geld om te investeren en te consumeren.

 In een land waarin de burgers steeds minder geld hebben, heeft de economie het uiteraard moeilijk.

 Ok, we kennen sinds 2008 een crisis en dat is een handig excuus om te verklaren waarom er geen groei meer is in België.

 We vergeten dan gemakshalve dat de economie in de periode ervoor (2000-2006) ook amper groeide. De groei in deze periode bedroeg een schamele 1,6% op jaarbasis.

 Als we het over een bredere periode bekijken, worden de cijfers alleen maar triester. De Belgische economie kende tussen 2000 en 2014 een groei van amper 1,3% op jaarbasis.

 Het groeiende overheidsbeslag

verstikt de economie.

Vlamingen beseffen dat echter maar al te goed. De Vlaamse partijen die een grote overheid genegen zijn (SPA en GROEN), halen in een recente peiling slechts 24,8% van de stemmen.

In Wallonië gebeurt echter precies het omgekeerde.

 De Waalse partijen die streven naar een grote overheid (PS, PTB, Ecolo en CDH), halen daar samen 62,9% van de stemmen.

Een logische evolutie aangezien deze taalgroep een rechtstreeks belang heeft bij een grote overheid.

Bijna 3/4de van de bevolking heeft die overheid namelijk nodig voor zijn of haar inkomen. Je kan moeilijk vanuit die hoek enthousiasme verwachten voor een kleinere overheid.

 De Vlaming wil dat wel, maar ziet zijn stem altijd verdampen in een linkse regering.

Je kan gewoon in Wallonië niet om de PS heen, waardoor de socialisten automatisch de basis vormen voor een federale regering.

En met de socialisten in de regering krijg je automatisch een links beleid met steeds meer overheid.

De conclusie, voor mij althans, is dat Wallonië en Vlaanderen twee gebieden zijn met een totaal verschillend idee over de rol van de overheid.

Als de éne kant “wit” zegt, hoor je aan de andere kant “zwart”.

Ik heb het dan niet alleen over economische dossiers.

Ook inzake migratie en justitie is er heel wat onenigheid.

Je hebt hier twee landsdelen die het zelden met mekaar ééns zijn. Is het dan zo gek om te streven naar een model waarin iedere partij in zijn deel van het land de eigen visie kan realiseren?

Want dat lijkt me de enige manier waarop België op lange termijn kan blijven functioneren. Wie dat negeert, werkt het einde van dit land zelf in de hand.

 Maarten Verheyen maarten.verheyen@aandelen.com



ONGELIJKE BEHANDELING
dinsdag 4 maart 2014, 11:33
Filed under: STAATSHERVORMING

 

Op 7 november 2007 is in de Kamercommissie voor Binnenlandse Zaken de splitsing van de kieskring Brusse-Halle-Vilvoorde door een Vlaamse meerderheid goedgekeurd; de Franstaligen verlieten de vergadering.

Deze democratisch genomen beslissing is nooit uitgevoerd en door de Frans- en Duitstaligen gedurende 2,5 jaar met het inroepen van het belangenconflict tegengehouden.

Een aanpassing van de kieswetgeving aan de grondwettelijke indeling van de federale staat in gewesten, gemeenschappen en taalgebieden is via een democratische besluitvorming niet meer realiseerbaar.

  • ···

Op 7 november 2007 is een einde gesteld aan de federale democratische besluitvorming met de wapens die de “Vlaamse” partijen ter beschikking van de Franstaligen gesteld hebben.

  • ···

Deze belangconflictprocedure werd ingesteld met de gewone wet van 9 augustus 1980 tot hervorming van de instellingen. Deze belangenconflictprocedure kan zelfs met een eenvoudige meerderheid niet meer afgeschaft worden omdat de Franstaligen eindeloos belangconflicten kunnen opstarten en met de alarmbelprocedure iedere verandering tegenhouden.

  • ···

Binnen het federaal staatsverband is dit democratisch deficit niet meer recht te trekken.

  • ···

Een democratische besluitvorming door de meerderheid laat ruimte aan minderheden, hun opvattingen en gedragingen, zonder dat deze de inzichten en overtuigingen van de meerderheid kunnen tegenhouden, hun wil aan de meerderheid opdringen en het democratisch besluitvormingsproces verhinderen en onmogelijk maken.

Het meerderheidsbeginsel houdt in dat een numerieke meerderheid beslist en dat de genomen beslissingen ook bindend zijn voor de minderheid.

  • ···

Het is onbegrijpelijk dat de klassieke “Vlaamse” partijen door te weigeren het komende parlement grondwetgevende bevoegdheden toe te kennen berusten in de ongelijke behandeling van Vlaanderen en  de Vlamingen en het behoud van de financiële, taalkundige en electorale voorrechten van de Franstaligen.

Vlaanderen ondergaat niet alleen de dictatuur van de Franstalige minderheid maar verliest, door de collaboratie van de “Vlaamse” partijen, ieder uitzicht op een democratische gelijke behandeling.

Het laat zich raden hoeveel flessen champagne over de taalgrens ontkurkt werden.

  • ···

De zesde staats(mis)vorming uitschrijven in meer dan 1.000 A viertjes staat garant voor tegengestelde interpretaties en conflicten. Een heldere staatsstructuur en coherente bevoegdheidspakketten zijn ver te zoeken en fiscale autonomie is in geen velden of wegen te bespeuren.

Een doorgedreven grondige sanering van alle beleidsniveaus, de arbeidsmarktregeling, economische hervormingen, armoedebestrijding, financiële verantwoordelijkheid zullen onvermijdelijk de communautaire tegenstellingen blootleggen, een rem zijn voor een efficiënt bestuur en finaal leiden naar een nieuwe ronde heilloze compromissen.

Compromissen kunnen best aanvaarbaard zijn indien de inhoud overeenstemt met de verzuchtingen van alle partijen; de zesde staats(mis)vorming echter voldoet op geen lichtjaren na aan een eerbaar te verdedigen Vlaams compromis.

 ···

Met de resoluties van 3 maart 1999 van het Vlaams Parlement, goedgekeurd door Christen Democraten, Liberalen en Socialisten wordt geen rekening gehouden.

 

  • meer coherente bevoegdheidspakketten zijn een belangrijk instrument voor het tot stand brengen van een efficiënt bestuur, samen met een ruime financiële en fiscale autonomie;
  • Het federale staatsmodel dient gebaseerd te zijn op een fundamentele tweeledigheid op basis van twee deelstaten, met daarnaast Brussel met een specifiek statuut en de Duitstalige gemeenschap;
  • De solidariteit dient behouden te blijven op basis van objectieve, duidelijke en doorzichtige mechanismen en omkeerbaarheid. Dergelijk mechanisme mag niet tot gevolg hebben dat het ontvangende deelgebied per capita meer overhoudt dat het betalende deelgebied.

 

 De resolutie van het Waals parlement van 16 juli 2008, door alle politieke fracties goedgekeurd, is zowat integraal in de zesde staats(mis)vorming opgenomen.

  •  Het behouden van de financiële transfers;
  • Verzet tegen elke bevoegdheidsoverdracht zonder bijkomende middelen;
  • Spreekt zich uit voor een actieve solidariteit met de Franstaligen in de rand;
  • Aansluiting van de randgemeenten bij het Brussels gewest;
  • In / uitschrijvingrechten bij verkiezingen;
  • Bevoegdheden voor de Franstalige gemeenschap in Vlaanderen;
  • Zegt zijn vertrouwen op in de Vlaamse Kamers van de Raad van State;

 

De Franstaligen hebben geen kritiek op de zesde staats(mis)vorming en hun media zwijgen in alle talen, vooral het Frans, omdat deze precies aan al hun eisen tegemoet gekomen is en klampen zich merkwaardig genoeg zich steeds meer aan de monarchie vast omdat zij er van uitgaan dat deze instelling hun behoedt tegen het uiteenvallen van de Belgische staat en de er aan verbonden politieke, administratieve en financiële voorrechten.

 ···

Zelfs het nut van de federale verkiezingen in Vlaanderen kan in vraag worden gesteld omdat deze enkel de politieke machtsverhoudingen binnen Vlaanderen zullen bepalen maar geen invloed hebben op het federale beslissingsniveau gezien de Vlaamse rekenkundige meerderheid door de diverse staats(mis)vormingen tot een politieke minderheid gedegradeerd is.

Nu reeds kan er gif worden op ingenomen dat de dure eden zonder  Vlaamse meerderheid niet in een federale regering te stappen probleemloos zullen worden verloochend.

  • ···

De klassieke “Vlaamse” partijen verschuilen zich achter de noodzakelijk sociaal-economische hervormingen maar laten ondertussen toe dat de overdracht van de financiële middelen naar de regio’s beperkt wordt tot 87,5 % er van om de federale begroting te saneren.

Deze operatie kost Vlaanderen over de komende 2 jaar 2,5 miljard €.

Het Brussels gewest daarentegen wordt met een jaarlijkse en geïndexeerde toelage van 461 miljoen € in de watten gelegd terwijl Wallonië gedurende 10 jaar jaarlijks met 300 miljoen € bedacht wordt, bovenop de bestaande financiële transfers.

“Personne ne peut s’appauvrir” is duidelijk niet van toepassing voor Vlaanderen en de Vlamingen en betreft enkel het in stand houden van de verworven rechten van de Franstaligen die enkel door de enorme Vlaamse financiële transfers hun politieke beslissingen kunnen financieren.

  • ···

Door te weigeren de noodzakelijke grondwetsartikels voor wijziging aan te duiden en het volgende parlement grondwetgevende bevoegdheden toe te kennen bevestigen de klassieke “Vlaamse” partijen de Franstalige hegemonie en verloochen zij de belangen van Vlaanderen en van de Vlamingen die hen verkozen hebben en aan wie zij verantwoording verschuldigd zijn.

Dit kan nog verhinderd worden door de Vlaams federale parlementsleden er op te wijzen dat hun herverkiezing zal afhangen van een herziening en van het herstel van de grondwet tot zijn essentiële inhoud:

  • de organisatie van het staatsverband;
  • de rechten en de plichten van de burgers;

 De grondwet dient gezuiverd te worden van alle artikelen die betrekking hebben op de verkiezings- en taalvoorrechten van de Franstaligen.  Wie in Vlaanderen vrij zijn woonplaats kiest wordt geacht de taal en de cultuur van de gastgemeeschap te aanvaarden.

  • ···

Tot 15 april 2014 hebben de Kamerleden en Senatoren de bevoegdheid om de desbetreffende artikelen van de grondwet voor herziening open te verklaren; er zal nauwkeurig op hun stemgedrag worden toegezien.

Er zal over gewaakt worden dat de namen van de vertegenwoordigers des volks die de grondwetsherziening verhinderen zullen gepubliceerd worden.

En nog zijn wij verschopten, de knechten in de staat.
Wij leven niet van loos gebaren, van ijdel hopen en geduld;
De voogden moeten weten: de tijden zijn vervuld.

Clem DE RIDDER

Als u zich in deze analyse kunt terugvinden en de volgende 5 jaar de niet gevangen wilt blijven van de Franstalige minderheid en de collaborerende Vlaamse klassieke partijen nodig ik u, familie, vrienden en kennissen uit deze tekst overal in Vlaanderen te verspreiden en de vertegenwoordigers des volks hiermede te confronteren.

Willy DE WAELE

Ere Burgemeester



NATIONALISME
woensdag 22 januari 2014, 10:54
Filed under: STAATSHERVORMING

Lennik, 21 januari 2014

Open brief aan
De heer Charles MICHEL
Voorzitter van de M R
Gulden Vlieslaan, 84 – 86
1060 BRUSSEL

Mijnheer de Nationalist,

Voor de camera’s van de V R T verklaarde u zondag ll. dat u de nationalisten haat. U vergat er wel bij te zeggen welk nationalisme; want dat u een overtuigd WAALS-NATIONALIST is bleef netjes buiten beeld. Een merkwaardige prestatie: het nationalisme haten en het terzelfdertijd cultiveren, weinigen zullen u dat kunnen nadoen.

 Hoe anders kan uw houding op 7 november 2007 verklaard worden toen u, samen met uw francofone vrienden, de vergadering van de Kamercommissie van Binnenlandse Zaken verliet na een meerderheidsstemming betreffende de splitsing van de kieskring B H V.

Als overtuigd nationalist heeft gedurende meer dan 2 jaar de uitvoering van deze democratisch genomen beslissing onmogelijk gemaakt door het inroepen van belangenconflicten om de voorrechten van een Franstalige minderheid in Vlaams-Brabant te consolideren

Als overtuigd nationalist heeft u er voor gezorgd dat in het gerechtelijk arrondissement Brussel enkel nog Franstalige procureurs en Franstalige arbeidsauditeurs kunnen benoemd worden.

Als overtuigd nationalist heeft u er voor gezorgd dat de Franstaligen die in Vlaams-Brabant vrij hun woonplaats kozen kunnen rekenen op Franstalige rechtsbedeling; dit komt vrij dicht in de buurt van etnisch nationalisme.

Als overtuigd nationalist heeft u er voor gezorgd dat het Waalse gewest gedurende 10 jaar aanspraak maakt op een jaarlijkse dotatie van 300 miljoen € bovenop de royale bestaande financiële Vlaamse transfers.

Als overtuigd nationalist heeft u er voor gezorgd dat het Brusselse gewest jaarlijks een geïndexeerde en recurente toelage ten bedrage van 461 miljoen € is toegekend zonder enig tegenprestatie die naam waardig.

Als overtuigd nationalist heeft u er voor gezorgd dat de taal- en kiesvoorrechten van de Franstaligen in Vlaams-Brabant in de Grondwet werden verankerd.

Als overtuigd nationalist heeft u er voor gezorgd en is uw politieke formatie mede verantwoordelijk voor het beletten van de eedaflegging van een democratische verkozen Vlaming in het Waalse gewestraad en de Franse gemeenschapsraad in 1987.

Nationalisme staat voor egoïsme liet u tijdens dezelfde uitzending optekenen. Inderdaad, uw WAALS NATIONALISME rijmt perfect met EIGEN VOLK EERST.

Het Vlaams nationalisme aan de schandpaal nagelen en terzelfder tijd uw Waals nationalisme cultiveren is de hypocrisie ruim voorbij, maar de perfecte vertaling van een oud Vlaams spreekwoord:

LUISTER NAAR MIJN WOORDEN MAAR ZIE VOORAL NIET NAAR MIJN DADEN.

Met de groeten van een fiere en zelfbewuste Vlaming.

Willy DE WAELE
Ere Burgemeester



VLAANDEREN – VLAMINGEN WORDT WAKKER
donderdag 7 juni 2012, 14:08
Filed under: STAATSHERVORMING

woensdag 6 juni 2012

 

Open brief aan

 LES MISERABLES

 De Kamerleden en Senatoren van

CD&V, Spa, VLD en Groen

 ______________________________

  

Geachte Vertegenwoordiger des Volks,

 

Nadat de Franstalige Kamerleden op 7 november 2007 de Kamercommissie voor Binnenlandse Zaken bij de stemming over de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde verlaten hebben, hebben zij door het inroepen van het belangenconflict ieder desbetreffend wetgevend initiatief lamgelegd.

Gisteren heeft de Senaatscommissie voor Binnenlandse Zaken, met instemming van de Franstalige senatoren, de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde goedgekeurd.

De Franstalige senatoren hebben de vergadering niet verlaten omdat zij, met de steun van de Vlaamse meerderheidspartijen,  een reeks bijkomende  veto mogelijkheden binnenhalen (zie verder in de tekst)  die het hun mogelijk maken ieder wetgevend initiatief dat tegemoet komt aan de Vlaamse noden en hen niet zint af te blokken.

Herinner u de toorn van de Profeet; wees beducht voor de toorn van de burger/kiezer.

Wee U, schriftgeleerden en Farizeeën, huichelaars, want gij gelijkt op witgekalkte graven, die van buiten weliswaar mooi schijnen, maar van binnen vol doodsbeenderen en allerlei onreinheid zijn (Mattheus 23: 1 – 39).

 Op 13 juni 2010 heeft de Vlaamse kiezer overduidelijke voor een andere organisatie van het federale staatsverband gekozen; financiële verantwoordelijkheid voor de deelstaten, eerbiediging van het territorialiteitsbeginsel, afbouw van de financiële transfers, herstel van de federale democratie door het afschaffen van de blokkeringmechanismen, splitsing van de kieskring en van het gerechtelijk arrondissement zonder toegevingen, organisatie van het federaal staatsverband met twee gewesten en een hoofdstedelijk gebied.

Aan geen enkele van deze principes komt het regeerakkoord DI RUPPO nog maar in de buurt; in tegendeel.

De Franstalingen zijn nooit bereid geweest zijn het comfort van het status quo te verlaten; de resolutie van het Waals parlement van 16 juli 2008 laat daaromtrent niet de minste twijfel bestaan.

  • Het behouden van de financiële transfers;
  • Verzet tegen elke bevoegdheidsoverdracht zonder bijkomende middelen;
  • Spreekt zich uit voor een actieve solidariteit met de Franstaligen in de rand;
  • Aansluiting van de randgemeenten bij het Brussels gewest;
  • In / uitschrijvingrechten bij verkiezingen;
  • Bevoegdheden voor de Franstalige gemeenschap in Vlaanderen;
  • Eist dat Vlaanderen de conventie over de minderheden goedkeurt;
  • Zegt zijn vertrouwen op in de Vlaamse Kamers van de Raad van State;

DEZE RESOLUTIE IS DOOR ALLE WAALSE PARTIJEN GOEDGEKEURD

Het regeerakkoord DI RUPO beantwoord perfect aan deze politieke stellingname.

Door de voorliggende grondwetswijzigingen en bijzondere wetten goed te keuren realiseert u deze politiek die diametraal ingaat tegen de belangen van Vlaanderen en van de Vlaamse kiezer die u verkozen heeft en aan dewelke u verantwoording verschuldigd is.

In strijd met de eerste 5 artikelen van de Grondwet en van het arrest van het Grondwettelijk Hof nummer 73/2003 van 26 maart 2003 houden de Franstaligen reeds decennia lang de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde tegen om de voorrechten van de Francofonie in de rand rond Brussel te beschermen, te bestendigen en uit te breiden.

Door het inroepen van belangenconflicten en alarmbelprocedures werd de uitvoering van een democratische genomen besluit houdende splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde in de Kamercommissie voor Binnenlandse Zaken van 15 november 2007 onmogelijk gemaakt.

Het Grondwettelijk Hof heeft duidelijk gesteld dat niet de Grondwet moet aangepast worden om de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde te splitsen; in tegendeel om de Grondwet te eerbiedigen (toepassing van het territorialiteitsbeginsel). Het volstaat bij gewone wet de kieswetgeving aan te passen.

Maar hier knelt het schoentje; de Vlaamse partijen, met uitzondering van de toenmalige Volkunie hebben in 1970 (staatsmisvorming van 1970)  afstand gedaan van hun numerieke meerderheid om de voorrechten van de Franstaligen te waarborgen en het terugschroeven ervan onmogelijk te maken.

Nadat uw partijvoorzitters zich door hun Franstalige homoniemen hebben laten rollen bij het afsluiten van het regeerakkoord DI RUPO (bijlage 1) heeft u als de kers op de taart artikel 195 van de Grondwet verkracht.

De volksvertegenwoordiging die bij de ambtsaanvaarding gezworen heeft de Grondwet na te leven treed zonder schroom diezelfde Grondwet met voeten.

 Deze verkrachting van de Grondwet om die artikels te kunnen wijzingen om  de  VOORRECHTEN van de Franstaligen te verankeren en het terugschroeven ervan onmogelijk te maken.

HALLUCINANT.

Bovendien is een tijdelijke wijziging van een grondwetsartikel een tijdelijke schorsing van dit artikel. Dat is strijdig met art. 187 van de Grondwet. Wat de regering DI RUPO ook mag uitvinden om dit goed te praten; de Grondwet kan noch geheel, noch ten dele worden geschorst.

Uit dit recente verleden hebben noch uw partijvoorzitters, noch uzelf lessen getrokken en andermaal de belangen van Vlaanderen, en van diegenen die u verkozen hebben, verloochend en geschaad.

Inderdaad, naast de drie reeds bestaand vetorechten (de grendelgrondwet, het belangenconflict en de alarmbelprocedure) worden er nog 8 bijkomende vetorechten toegevoegd door grondwetswijzigingen of bijzondere wetten:

  1. De splitsing van de kieskring (grondwetswijziging)
  2. Het gerechtelijk arrondissement (grondwetswijziging)
  3. Belangenconflicten (grondwetswijziging)
  4. Constitutieve autonomie (grondwetswijziging)
  5. Geschillenregeling in de zes faciliteitengemeenten (bijzondere wet)
  6. Benoeming van de burgemeesters in de zes faciliteitengemeenten (bijzondere wet)
  7. 7.  Brussels Metropolitan Region (bijzondere wet)
  8. Financiering van de Brusselse instellingen (bijzondere wet)

Het zal u toch bekend zijn dat deze grondwetswijzigingen en de bijzonder wetten met een dubbele meerderheid worden gestemd (procedure voorzien door artikel 4 van de Grondwet):

  • Ø Een tweederden meerderheid;
  • Ø Een meerderheid in de taalgroepen;

Dientengevolge kunnen deze grondwetswijzigingen en bijzonder wetten niet meer worden gewijzigd zonder de instemming van de Franstalige minderheid. Deze veto “democratie” maakt het mogelijk dat de voorrechten van de Franstalingen kunnen afgedwongen worden door de Raad van State en het Grondwettelijk Hof monddood te maken.

Ik citeer uit de memoires van Wilfried MARTENS (2006):

Wegens de vele grendels zullen de Vlaamse politici afhankelijk zijn van de goodwill van de Franstalige collega’s, wanneer zij de werking van de Belgische staat op de Vlaamse noden willen afstemmen.

Daarbij bestaat het gevaar dat zij door de Franstalingen telkens zouden worden gedwongen tot het betalen van een prijs, in ruil voor het verkrijgen van hun fiat.

Naast de verankering van de taalfaciliteiten in de Grondwet worden nu ook de kies(voor)rechten voor de Franstalingen in de faciliteitengemeenten in de Grondwet gebetonneerd (bladzijde 19 van het regeerakkoord).

Met het oog op het prioritair behandelen van Franstalige zaken zullen functioneel tweetalige Franstalige magistraten van het parket van Brussel aan dat van Halle-Vilvoorde worden toegevoegd. Zij zullen onder het gezag staan van de procureur des Konings van Halle-Vilvoorde voor wat de uitvoering van het strafrechtelijk beleid betreft maar onder het hiërarchisch gezag van de Franstalige procureur des Konings van Brussel. (bladzijde 21 van het regeerakkoord).

In het grondwettelijk tweetalig gewest zal, met utsluiting van de Nederlandstalige juristen, het tweetalige Brussel Parket door een ééntalige Franstalige procureur worden geleid.

Dit heeft voor gevolg dat  doctors, licentiaten en de masters in de rechten, die hun examen in het Nederlands afgelegd hebben nooit meer in deze ambten kunnen benoemd worden.

Als er al begrip kan voor opgebracht worden in eigen taal berecht te worden (geldt niet voor de Vlamingen in Wallonië) is het totaal onaanvaardbaar dat tweetalige Vlaamse magistraten hierbij worden uitgesloten. Dat Franstaligen in het Vlaamse arrondissement Halle-Vilvoorde enkel door Franstalige magistraten kunnen vervolgd en berecht worden staat gelijk met etnische rechtspraak.

De federale wetgever blijft exclusief bevoegd om de belastbare basis vast te stellen en de vennootschapbelastingen te bepalen. (bladzijde 59 van het regeerakkoord).

Om deze bevoegdheden te kunnen uitoefenen zal artikel 143 van de Grondwet worden uitgebreid met een bepaling die verduidelijkt dat de Gemeenschappen en Gewesten, de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie en de Franse Gemeenschapscommissie, wanneer artikel 138 van de Grondwet wordt toegepast geen belangenconflicten kunnen worden ingeroepen.

De benoemingsbevoegdheid van de Vlaamse Overheid met betrekking tot de aanstelling van de burgemeesters in de zes randgemeenten wordt volledig onderuit gehaald en overgedragen aan de Algemene Vergadering van de Raad van State. Door het kiezen van het moment tot het indienen van de memorie door betrokkene kan perfect gewacht worden tot een Franstalige de Algemene Vergadering voorzit, die bij staking van stemmen een doorslaggevende stem heeft. (bladzijde 25 en 27 van het regeerakkoord).

Deze procedure zal de burgemeesters in de zes faciliteitengemeenten verder toelaten ongestraft Vlaamse decreten en omzendbrieven te negeren zonder dat de Vlaamse regering kan optreden noch dat zij ter verantwoording kunnen geroepen worden.

Om de samenwerking te promoten zal een bijzondere wet een hoofdstedelijke gemeenschap oprichten (Brussels Metropolitan Region). De vertegenwoordigers van de Gewestelijke regeringen zullen er in zetelen. De bijzondere wet zal bepalen dat alle gemeenten van de oude provincie Brabant net als de federale overheid van rechtswege lid zijn van de Hoofdstedelijke Gemeenschap. De provincies zullen er vrijwillig bij kunnen aansluiten. (bladzijde 28 van het regeerakkoord).

Reeds jaren is er een degelijke samenwerking tussen het noorden van Frankrijk en zuid-west Vlaanderen zonder dat hieromtrent enig wettelijke initiatief werd genomen noch nodig is.

Om te overleggen omtrent mobiliteit, verkeersveiligheid en wegenwerken is een bijzondere wet totaal overbodig.

Met deze constructie wordt op termijn echter de uitbreiding van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest voorzien met een duidelijke optie op een territoriale aanhechting van Vlaams-Brabant.

De intra Brusselse hervorming  onder de “kundige” leiding van de Molenbeekse burgemeester is zuivere cosmetica en raken niet aan de politiek-administratieve structuur van dit gewest (bladzijde 29 en 63 van het regeerakkoord).

In ruil voor deze “hervorming” voorziet het regeerakkoord een jaarlijkse en geïndexeerde toelage van 461.000.000 € (18.596.693.900 fr.).

Het Brussel Hoofdstedelijk Gewest, zoals Wallonië trouwens, staat op hun politieke onafhankelijkheid maar laten deze door Vlaanderen financieren.

Met de resoluties van 3 maart 1999 van het Vlaams Parlement, goedgekeurd door Christen Democraten, Liberalen en Socialisten wordt evenmin rekening gehouden.

  • Ø meer coherente bevoegdheidspakketten zijn een belangrijk instrument voor het tot stand brengen van een efficiënt bestuur, samen met een ruime financiële en fiscale autonomie;
  • Ø Het federale staatsmodel dient gebaseerd te zijn op een fundamentele tweeledigheid op basis van twee deelstaten, met daarnaast Brussel met een specifiek statuut en de Duitstalige gemeenschap;
  • Ø De solidariteit dient behouden te blijven op basis van objectieve, duidelijke en doorzichtige mechanismen en omkeerbaarheid. Dergelijk mechanisme mag niet tot gevolg hebben dat het ontvangende deelgebied per capita meer overhoudt dat het betalende deelgebied.
  • Ø De bevoegdheden van de deelstaten om de eigen instellingen te regelen dient uitgebreid te worden. De deelstaten moeten een eigen grondwettelijke autonomie verwerven, met eerbiediging van het federaal kader.

Evenmin werd rekening gehouden met de gezamenlijke verklaring van 13 mei 2004 (zie bijlage 2) ondertekend door politieke prominenten waarin duidelijk werd overeengekomen dat voor de splitsing van de kieskring Vlaanderen geen prijs dient te betalen. PACTA SUNT SERVANDA ?

De handtekeningen van de dame en heren prominenten hebben duidelijk evenveel waarde als een leeglopende voorband van een wagen.

Met de brief van 12 mei 2004 aan de Vlaamse minister-president (bijlage 3) schrijft de toenmalige voorzitter van de CD&V, ik citeer:

De verwijzing door U en door de VLD en Spa – Spirit van de uitvoering van het arrest van het Arbitragehof naar het zgn. Forum maakt bovendien duidelijk dat u wil onderhandelen over de uitvoering van dit arrest.

 CD&V wil zich daartoe niet lenen. De CD&V wil voluit blijven strijden voor de onverkorte uitvoering van de eisen van de burgemeesters en van de betoging van zondag laatst.

Voor diegenen die het mochten vergeten zijn: de CD&V was toen een oppositiepartij.

De Franstalige pers kan nauwelijks het triomfalisme verbergen, getuige onderstaande teksten:

La Libre Belgique van 26 september 2011:

  •  “les vieux loups francophones, face aux agneaux de Flandre. On le dement pas”

Béatrice DELVAUX in Le Soir van 15 september 2011:

  •  “préparer ces deux regions à une prévisible future scission dus pays”
  • “Il faut reconnaître que le résultat final n’est pas si mal, même s’il ne faut pas le dire trop haut”

Véronique LARQUIN in Le Soir van 29 september 2011:

  •  “la perspective d’un accord, est au fond, une nouvelle encore meilleure pour les Francophones que pour les Flamants”

De analyse van de het Mouvement Réformateur (te vinden op hun webstek), die ik als bijlage 4 overmaak, laat er geen twijfel over bestaan wie als overwinnaar uit de bus komt. Niet minder dan 3 maal staat in hun tekst: “sont bétonnés dans la Constitution”.

Ik heb desbetreffend geen kennis van enige reactie uw uwentwege, noch van uw partijvoorzitters. Qui ne dit mot consent is meer dan ook van toepassing.

VLAAMSE FEDERALE KAMERLEDEN EN SENATOREN STEM NOOIT IN

MET DEZE VOORGESTELDE GRONDWETSWIJZIGINGEN DIE ANDERMAAL BIJKOMENDE VOORRECHTEN VOOR DE FRANTALIGEN INHOUDEN,

DIE ONHERROEPELIJK IN DE GRONDWET EN BIJZONDERE WETTEN  ZULLEN VERANKERD WORDEN,

NIET MEER KUNNEN TERUGGESCHROEFD WORDEN,

EN

DE BELANGEN VAN VLAANDEREN BLIJVEND SCHADEN

Vlaamse Kamerleden en Senatoren, verval niet in de fouten van uw voorgangers die Vlaanderen met een politiek mindersheidsstatuut opgezadeld hebben.

 

Verlaat deze anti-Vlaamse regering en durf opkomen, zoals de franstaligen het voor hun gewest en hun gemeenschap doen, voor de belangen Vlaanderen en de Vlamingen die u verkozen hebben en wie u verantwoording verschuldigd is.

Om u de kans te geven mijn argumenten te weerleggen daag ik u uit tot de publiek debat; durft u het aan?

Met hoogachting

Willy DE WAELE

Ere burgemeester