Willy De Waele's Weblog


DEMOCRATIE ?
maandag 5 juni 2017, 17:20
Filed under: Uncategorized

Veel Vlamingen voelen zich aan hun lot overgelaten en komen in opstand tegen politieke partijen die reeds decennialang congresbesluiten en programma’s goedkeuren en zelden of nooit uitvoerden. Belangrijke dossiers worden over de verkiezingen heen getild uit schrik voor de reactie van de burger/kiezer.

De Vlamingen ziet met lede ogen aan dat nieuwkomers aanspraak maken op sociale en andere voordelen, zonder ooit enige bijdrage er voor betaald te hebben, die hen worden ontzegd.

Als we ongelimiteerd tolerant blijven, zelfs jegens hen die zelf intolerant zijn; als we niet bereid zijn een tolerante samenleving te verdedigen tegen de aanvallen van de intolerantie zal de tolerante mens te gronde gaan, en met hem de tolerantie.

Deze geruisloze evolutie vertaalt zich doorheen de peilingen die de klassieke politieke driedeling van het politiek landschap en de links/rechts tegenstelling volkomen opheffen. Het is dan ook een illusie te geloven dat de klassieke partijen, met links/rechts compromissen het samenlevingsmodel nog zullen kunnen bepalen en sturen; dit is voorbij.

De burger/kiezer is niet langer alleen afhankelijk van de klassieke media maar laat zijn/haar ongenoegen vrije loop via de sociale media met als gevolg dat de verkozen mandatarissen het moeten doen met simpele “one liners” die geen oplossingen aanbrengen.

Het diepe wantrouwen van de kiezer tegenover “de politiek” wordt recent nog gevoelig aangescherpt door de zelfbediening van uitvoerende mandatarissen.

Dit staat in scherpe tegenstelling tot de inleveringen die de burger/kiezer te verwerken krijgt en een overheid die ondanks de massale fiscale aanslag er niet in slaagt de begrotingen in evenwicht neer te leggen en hiermede schaamteloos een essentieel deel van de regeerverklaring door de versnipperaar jaagt.

Ondanks deze torenhoge fiscale aanslag (meer de dan de helft van onze verdiensten) slaagt de federale overheid er niet in de gewone uitgaven met de gewone inkomsten te financieren en kan er nauwelijks geïnvesteerd worden. Deze politiek resulteert een schuld van 429.243.120.574 € (per 5 mei 2017); 39.786 € per inwoner of 79.572 € per werkzame inwoner.

De kosten worden geruisloos naar de komende generaties doorgeschoven, die er niet voor verantwoordelijk zijn, maar de factuur zullen betalen. Het is dan ook niet meer vanzelfsprekend dat onze kinderen en kleinkinderen het nog beter zullen hebben dan deze generatie, in tegendeel.

In een poging om dit probleem op te vangen komt de financiering van de verzorgingsstaat onder druk en worden diensten afgebouwd of duurder. Reserves voor de opvang van de kosten (pensioenen, opvang en zorgen) voor de toenemende veroudering zijn er niet of nauwelijks.

De korte termijn politiek, die niet verder reikt dat de volgende verkiezingen, verhindert diepgaande hervormingen om toch maar de kiezer/burger niet voor het hoofd te stoten en electoraal proberen te overleven. De gevolgen van deze politieke onmacht worden steeds duidelijker en is een uitgelezen voedingsbodem voor de antipolitiek. De voorbije verkiezingen in de Verenigde Staten van Amerika hebben dit reeds aangetoond; in Nederland en Frankrijk werden de klassieke partijen de mist ingestuurd.

De verschrikkelijke aanslagen in Zaventem en Maalbeek hebben het reeds aanwezige onveiligheidsgevoel nog versterkt met een toenemende afkeer voor de Islam. De uitslag van de Brexit volksraadraadpleging werd niet bepaald door financieel-economische overwegingen maar in hoofdzaak door de anti immigratie angst, aangevoerd door de populisten van UKIP.

De zwakke economische groei vertaalt zich in onzekere arbeid en dito arbeidsomstandigheden.

Het gevold is dat het wantrouwen in de klassieke politieke partijen nooit groter is geweest; dit vertaalde zich reeds tijdens de verkiezingen van 25 mei 2014 toen reeds 20 % van de kiezers afhaakten (12 % daagde niet op en 8 % stemde blanco of ongeldig).

Niets laat voorzien dat deze trend gestopt is.

You can fool some of the people all of the time,

and all of the people some of the time

but not all the people all the time.”

Abraham LINCOLN

De vrijheid en gelijkheid van de liberale rechtstaat zijn wij als vanzelfsprekend gaan beschouwen maar men vergeet hoeveel moeite het heeft gekost om deze te veroveren en te handhaven.

Democratie is een staatsvorm waarbij de bevolking soeverein is en niet toelaat dat aan de meerderheid van de bevolking ongewenste maatregelen of wetten kunnen worden opgelegd.

Vrij en gelijk in rechten en plichten betekent kan niemand aanspraak kan maken op voorrechten en vrij en met gelijke voorwaarden kan deelnemen aan en bijdragen in de besluitvorming.

Het meerderheidsbeginsel houdt in dat de meerderheid beslist en dat de genomen beslissingen ook bindend zijn voor de minderheid.

Een democratische besluitvorming door de meerderheid laat ruimte aan minderheden, zonder dat deze de inzichten en overtuigingen van de meerderheid kunnen tegenhouden.

Een minderheid mag nooit haar wil opdringen aan de meerderheid en zo het democratisch besluitvormingsproces verhinderen en/of  onmogelijk maken.

De Belgische staatsstructuur beantwoord, noch benadert aan geen lichtjaren aan deze criteria.

In uitvoering van de staatshervorming van 1970 werd in artikel 4 van de grondwet de volgende alinea opgenomen:

De grenzen van de taalgebieden kunnen niet worden gewijzigd of gecorrigeerd dan bij een wet, aangenomen met een meerderheid van de stemmen in elke taalgroep van de Kamer, op voorwaarde dat de meerderheid van de leden van elke taalgroep aanwezig is en voor zover het totaal van de ja stemmen in beide taalgroepen twee derden van de uitgebrachte stemmen bereikt.

De toenmalige meerderheid, CVP/PSC en SP/PS beschikten niet over een tweederden meerderheid om dit grondwetsartikel aan te passen. De PVV-PLP onder de leiding van wijlen staatsminister O. VAN AUDENHOVE was akkoord steun te verlenen aan dit voorstel onder de uitdrukkelijk voorwaarde bij de uitvoering ervan de bijzondere wetten eveneens met een tweederden meerderheid en een meerderheid in elke taalgroep zouden worden goedgekeurd.

Deze grendelgrondwet, die zonder de medewerking van de liberalen nooit tot stand had kunnen komen, is uitgegroeid tot een platform om de financiële, politieke, juridische en administratieve voorrechten van en voor de Franstaligen te onwederroepelijk in de grondwet en met bijzondere wetten vast te leggen die zonder hun instemming en het betalen van een prijs niet meer kunnen gewijzigd worden.

Uit de memoires (2006) van wijlen W. MARTENS:

Wegens de vele grendels zullen de Vlaamse politici afhankelijk zijn van de goodwill van de Franstalige collega’s, wanneer zij de werking van de Belgische staat op de Vlaamse noden willen afstemmen.

Daarbij bestaat het gevaar dat zij door de Franstaligen telkens zouden worden gedwongen tot het betalen van een prijs, in ruil voor het verkrijgen van hun fiat.

De perfiditeit ten top van één van de vaders van de diverse grondwetsherzieningen en staatsmisvormingen en uitvinder van het unionistische federalisme wat dat ook moge betekenen.

Federaal blijft de Vlaamse volksvertegenwoordiging een politieke minderheid die de besluitvorming niet kan sturen om tegemoet te komen aan Vlaamse noden zonder instemming van de Franstaligen en het bepalen van een prijs.

Alles wat de Franstaligen raakt wordt genadeloos en onverbiddelijk afgeblokt:

  •  het personaliteitsbeginsel,
  •  doorzichtige financiële stromen (transfers),
  •  Franstalige rechtspleging in Vlaanderen,
  •  het afschaffen van alle bijzonder stemprocedures,
  • de verantwoordelijkheid voor de eigen ontvangsten en uitgaven voor de gewesten (fiscale autonomie),
  •  de toepassing van de taalwetgeving in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest,

Een paar voorbeelden uit het verleden tonen duidelijk aan dat de Franstaligen er niet voor terugschrikken chantage en hun vetorechten te gebruiken.

In 1992, toen de Vlaamse federale ministers niet instemden met de wapenexport van de Herstalse wapensmidse dreigde Ph. MOUREAUX met een institutionele atoombom indien de Vlamingen hun verzet niet zouden intrekken. Wat te voorzien was gebeurde de Vlamingen gingen door de knieën en de wapenexport werd gefederaliseerd (zonder grondwetsherziening).

Ooit van de Vlamingen iets dergelijks gehoord als het over voor Vlaanderen levensnoodzakelijke economische en financiële beleidsdossiers ging.

Kunt u zich een ogenblik voorstellen dat de Vlamingen dezelfde tactiek gebruiken om de taalwetgeving in Brussel toegepast te zien of om de financiële transfers naar het Waalse gewest en de Franse gemeenschap doorzichtig te maken. De woorden separatist, nationalist en egoïstische Vlamingen zouden om de oren vliegen.

Een tweede voorbeeld is het inroepen van het belangenconflict met betrekking tot de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde. Gedurende twee en een half jaar hebben de Franstaligen een democratisch genomen beslissing van de Kamercommissie voor Binnenlandse Zaken geblokkeerd door het inroepen van het belangenconflict.

Ook in dit dossier zijn de traditionele “Vlaamse” partijen door de knieën gegaan en hebben tegen alle beloften en handtekeningen in vergaande compensaties voor de Franstaligen in Vlaanderen goedgekeurd

Is het niet merkwaardig dat de Franstalige politieke klasse er zelfs niet voor terugdeinst de monarchie voor haar kar te spannen om vooral hun financiële, politieke en administratieve voorrechten te beschermen en om toch maar niet volledig verantwoordelijkheid gesteld te worden voor hun eigen ontvangsten en uitgaven (fiscale autonomie).

De schuldige huist immers over de taalgrens.

Alain MOUTON schrijft in TRENDS van 4 november 2015:

Zonder Vlaamse solidariteit heeft Wallonië een primair tekort (ontvangsten min uitgaven zonder rentelasten) van 7,9 miljard euro of 8,8 procent van het bruto binnenlands product (bbp).

Vlaanderen zou in dat geval kunnen rekenen op een begrotingsoverschot van 7,4 miljard of 3,45 procent van het bbp. 

Bij een splitsing van de intresten op de schuld zou het Waalse tekort oplopen 12,7 procent van bbp. Dan dreigt voor de Waalse economie een Grieks scenario.

Door de diverse staatshervormingen heen, alhoewel misvormingen de aangewezen term is, werden deze fundamenten van een democratische staatsordening onderuitgehaald om een Belgisch staatsverband in stand te houden tegen de belangen van Vlaanderen.

De Vlaamse demografische meerderheid is gedegradeerd tot politieke minderheid

Met een zelden geziene perfiditeit werden Vrijheid en Gelijkheid doorheen de elkaar opvolgende grondwetsherzieningen en met bijzondere wetten prijsgegeven en werd een administratieve chaos gecreëerd met een Bijbelse vermenigvuldiging van structuren en politieke mandaten zonder acht te slaan op de bestuurlijke en financiële gevolgen.

De Vlaamse demografische meerderheid wordt bovendien bijkomend vergrendeld met:

  • De paritaire samenstelling van de federale ministerraad; 

  • De paritaire samenstelling van het Grondwettelijk Hof; 

  • De paritaire samenstelling van de algemene vergadering van de Raad van State; 

  • De paritaire samenstelling van het Hof van Cassatie; 

  • De paritaire samenstelling van Hoge Raad voor Justitie; 

  • De pariteit voor de hoogste federale ambtenaren; 


Deze vergrendeling van de Vlaamse demografische meerderheid is enkel mogelijk geworden met de collaboratie van “Vlaamse” partijen.

Willy DE WAELE

Ere burgemeester

Advertenties


HERFEDERALISEREN
maandag 8 augustus 2016, 20:41
Filed under: STAATSHERVORMING, Uncategorized

MAANDAG 8 AUGUSTUS 2016

OPEN BRIEF Aan de heren

Alexander DE CROO, minister en Tim VAN DE PUT, burgemeester

__________________________________________

 

Via de media (o.a. Het Nieuwsblad van 16 juli 2016) heeft u de wereld kennis kunnen nemen van uw verzuchtingen in verband met de politieke organisatie van het land; ik citeer:

• Past u voor een discussie over het confederalisme in 2019; uw antwoord: Absoluut.

Het is op zijn minst verwonderlijk en zeer ongepast om als verkozen OVLD mandataris en gezagsdrager een mening te verkondigen die lijnrecht ingaat tegen de ideologie van de partij (artikel 1 van de statuten).

Als u aanvaardt lid te zijn van een vereniging, in casu de OVLD, dan dient u zich te schikken naar de regels die er bij horen (artikel 3 van de statuten). Het zal u bekend zijn wat de gevolgen zijn van het niet naleven van de regels van een vereniging.

Het zal u dan ook waarschijnlijk ontgaan zijn dat de stellinmane – passen voor een confederalislme in 2019 – haaks staat op artikelen 1 en 3 van de statuten goedgekeurd door het statutair congres van 7 juni 2008 en gewijzigd door het statutair congres van 19 maart 2011.

Voor zover u deze uit het oog zou hebben verloren, hiernavolgend de teksten.

 

Artikel 1

&3 Open Vld stelt zich tot doel met alle democratische middelen en zonder enige vorm van discriminatie de Vlaamse, liberale en democratische beginselen en doelstellingen, zoals verwoord in de Beginselverklaring, te verwezenlijken.

§4. Haar ideologische lijn wordt beschreven in de Beginselverklaring van Open Vld.

Artikel 3

§1. Is lid van Open Vld, de natuurlijke persoon die ten minste 16 jaar oud is, zich akkoord verklaart met de Beginselverklaring en door betaling van de lidmaatschapsbijdrage titularis is van de partijlidkaart.

De Beginselverklaring van 1992, door het stichtingscongres goedgekeurd op 15 november 1992, is nochtans zeer duidelijkheid, ik citeer:

(…)
De staatshervorming werkt niet naar behoren. De complexe instellingen die wij sinds 1970 hebben opgebouwd, moeten worden herdacht en vereenvoudigd. Daarom moeten onze gemeenschappen in ons land aan de tafel gaan zitten, nagaan wat ze met elkaar nog willen doen op basis van het susidiariteitsbeginsel een echte doorzichtige federale staat opbouwen met een maximale autonomie voor het bestuursniveau dat het dichts bij de burger staat, namelijk de steden en gemeenten.

Een authentieke federale staat waarin elk van de bestuursniveau’s rechtstreeks onder de controle van de burger staat, zijn eigen inkomsten int en verantwoordelijk is voor de eigen uitgaven, waarin ieder van de deelgebieden een goed afgebakend grondgebied beheert en tussen de deelgebieden een correcte, doorzichtige en omkeerbare solidariteit bestaat.

Met de Novemberverklaring goedgekeurd door het congres van 16 november en 7 december 2002 heeft werd de Beginselverklaring verder uitgewerkt, ik citeer:

(…) De VLD wil een beter statuut voor Vlaanderen door de definitieve keuze voor een confederaal model. Het zwaartepunt komt bij de deelstaten te liggen die bepalen welke bevoegdheden ze aan het federale niveau laten. Het aantal bestuursniveaus moet verminderen, Vlaanderen moet minstens bevoegd worden voor de gezondheidszorgen, de kinderbijslagen, het tewerkstellingsbeleid en de mobiliteit. Taalfaciliteiten moeten uitdoven. Elk bestuursniveau krijgt volledige autonomie. Wat op een lager bestuursniveau kan, hoeft niet hogerop te worden beslist. Solidariteit kan er nooit toe leiden dat de betalende partij op het eind minder middelen krijgt dan de ontvangende partij. Daartoe is het noodzakelijk dat de solidariteit transparant is.

Tenslotte werd met de Fundamenten voor Verandering de inhoud van een moderne federale staatsstructuur vastgelgd, Goedgekeurd met de resolutie door het Congres op 24, 25 en 26 april 1998 te Gent

(…) Wij kiezen voor een moderne federale staatsstructuur met homogene bevoegdheidspakketten op alle niveaus, waarbij de bevoegdheden van de federale overheid worden opgesomd en alle andere taken bij de deelgebieden worden gelegd, en dit binnen een ééngemaakt Europa. Naast de huidige bevoegdheden worden de deelgebieden bevoegd voor de personen en vennootschapsbelasting en krijgen ze alle bevoegdheden op het economisch vlak en op het vlak van de mobiliteit. In het kader van het gezins- en gezondheidsbeleid worden de gezinsbijslagen en gezondheidszorgen in ieder geval overgeheveld naar de Gemeenschappen.

Zij heffen zelf de bijdragen om deze kostencompenserende sociale uitgaven te financieren.

De volledige overheveling van het gezins- en gezondheidsbeleid naar de gemeenschappen moet in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest gepaard gaan met een stipte naleving van de door de grondwet gewaarborgde tweetaligheid door alle overheidsinstellingen en met het invoeren van een correct tweetalig onthaal en een behoorlijke tweetalige dienstverlening in alle betoelaagde instellingen.

 

Voor zover ik kan nagaan zijn deze congresbesluiten en de resoluties nog steeds van kracht en niet vervangen, noch geannuleerd door een congres.

Ondanks de vaststelling dat de liberalen sinds 12 juli 1999 onafgebroken deel uit maken van de federale regeringen is er nog geen begin van uitvoering gegeven aan de Beginselverklaring, noch aan de Fundamenten voor Verandering noch aan de Novemberverklaring.

In tegendeel, door de diverse staats(mis)hervormingen heen, met medewerking van de VLD, werd de Vlaamse demografische meerderheid gedegradeerd tot een politieke minderheid, en tegen alle principes in werd de grondwet misbruikt om de Franstaligen te bedienen met electorale, bestuurlijke, juridische en financiële voorrechten, die zonder hun toestemming niet meer kunnen worden teruggeschroefd.

De Beginselverklaring van 15 november 1992 had nochtans de vinger op de wonde gelegd, ik citeer:

(,,,) Te vaak werden verkiezingsbeloften verbroken waardoor burgers hun vertrouwen in de traditionele partijen hebben verloren. Daarin wortelt de diepe malaise, waardoor vele burgers zich afkeren van onze democratie, ontgoochelt als ze zijn over de politieke partijen die niet bij machte blijken het roer om te gooien.

Volgens artikel 28 van de statuten, zie hieronder, is de Statutaire Commissie bevoegd op te treden wanneer gehandeld wordt op een wijze strijdig met de Beginselverklaring.

Uw stellingname heren is overduidelijk strijdig met de Beginselverklaring die in de statuten opgenomen is en de uitwerking door de Novemberverklaring en de Fundamenten voor Verandering.

Artikel 28

De Statutaire Commissie waakt over de correcte toepassing van de statuten. De Commissie is bevoegd voor het in eerste aanleg onderzoeken en beslechten van klachten en geschillen waarbij één of meerdere belanghebbende leden of partijorganen betrokken zijn. De Commissie treedt op wanneer de statuten en het reglement niet worden nageleefd, wanneer gehandeld wordt op een wijze strijdig met de Beginselverklaring of wanneer ernstige schade wordt berokkend aan de partij.

 

Gezien artikel 30 de rechtsopvolging regelt, zie onderstaand, zijn de Beginselverklaring, de Novemberverklaring en de Fundamenten voor Verandering van toepassing voor alle leden van Open V L D.

Artikel 30

§1. De partij Open Vlaamse Liberalen en Democraten, afgekort Open VLD, is de rechtsopvolger van de VLD – Vlaamse Liberalen en Democraten – Partij van de Burger.

Met de resoluties van 3 maart 1999 van het Vlaams Parlement, goedgekeurd door Christen Democraten, Liberalen en Socialisten zijn jullie duidelijk vertrouwd:

! meer coherente bevoegdheidspakketten zijn een belangrijk instrument voor het tot stand brengen van een efficiënt bestuur, samen met een ruime financiële en fiscale autonomie;

!Het federale staatsmodel dient gebaseerd te zijn op een fundamentele tweeledigheid op basis van twee deelstaten, met daarnaast Brussel met een specifiek statuut en de Duitstalige gemeenschap;

! De solidariteit dient behouden te blijven op basis van objectieve, duidelijke en doorzichtige mechanismen en omkeerbaarheid. Dergelijk mechanisme mag niet tot gevolg hebben dat het ontvangende deelgebied per capita meer overhoudt dat het betalende deelgebied.

! De bevoegdheden van de deelstaten om de eigen instellingen te regelen dient uitgebreid te worden. De deelstaten moeten een eigen grondwettelijke autonomie verwerven, met eerbiediging van het federaal kader.

Niet alleen heeft u, met uw verklaring de statuten geschonden, maar met uw voorstel om een aantal bevoegdheden te her federaliseren biedt u de Franstaligen de mogelijkheid om misbruik te maken van blokkeringsmachismen (bijzondere stemtechnieken) om iedere redelijke Vlaamse politieke voorstel die hen niet zint af te blokken.

De Franstaligen schikken er niet voor terug deze blokkeringsmechanismen te gebruiken. U zal zich desbetreffend zeker de stemming in de Kamercommissie van Binnenlandse Zaken van 15 november 2007 houdende splitsing van de kieskring B-H-V herinneren. Meerderheid tegen minderheid werd de splitsing goedgekeurd. Dit democratisch genomen besluit is nooit wet geworden omdat de Franstalige minderheid dit gedurende 2,5 jaar tegengehouden heeft door het inroepen van de belangenconflictprocedure.

Uw voorstel tot herfederalisering opent eveneens de deur voor het consumptiefederalisme dat mede verantwoordelijk is de opbouw van de staatsschuld.

Uit onverdachte bron; ik citeer:

Op 6 november 2002 verklaarde Karel De Gucht, toen voorzitter van de Vlaamse liberalen: “België is ter dood veroordeeld. Het zal verdampen en intussen brengt het geen meerwaarde meer aan Vlaanderen. Het is onaanvaardbaar dat Vlaanderen meer betaalt voor gezondheidszorg en minder terugkrijgt van Wallonië.”

Graag herinner ik u er aan dat geloofwaardigheid opbouwen vooral een werk van lange adem is, met consequent handelen en een rechtlijnige besluitvorming; één ogenblik echter volstaat om deze te verliezen.

“You can fool some of the people all of the time,

and all of the people some of the time

but not all the people all the time.”

Abraham LINCOLN

Tot een congres de Beginselverklaren, de Novemberverklaring en de Fundamenten voor verandering niet veranderden dient u er zich aan te houden en is de enige aanvaardbare oplossing het toekennen van homogene bevoegdheden aan de deelstaten, met inbegrip van de financiële verantwoordelijkheid. De deelstaten moeten zelf de bevoegdheid en de verantwoordelijkheid krijgen voor de inning van de gelden de ze uitgeven en moeten daarover verantwoording geven aan hun kiezers.

 

Deze autonomie zal het meteen mogelijk maken in Vlaanderen een financierbaar sociaal beleid te voeren dat niet gehypothekeerd wordt door afromen van de resultaten van de baten van haar economische activiteiten.

Een aandachtige lectuur van de congresbesluiten zal u duidelijk maken waarom de V L D in een anderhalf decennium de helft van haar kiezers verloren heeft.

Met vriendelijke groeten van een vastberaden Vlaams Liberaal.

Willy DE WAELE

Ere Burgemeester



SPUUGZAT MAAR IN GOED GEZELGSCHAP
woensdag 25 juni 2014, 15:01
Filed under: Uncategorized

HIERNAVOLGEND EEN ZEER ACTUEEL ARTIKEL VAN Pierre THERIE, kolonel SBH or.

DE AUTEUR REFEREERT NAAR EN BESCHRIJFT STIJLVOL DE HYPOCRISIE VAN HET FEDERAAL STAATVERBAND EN DE TOENEMDE ARROGANTIE VAN DE FRANSTALIGEN

Willy DE WAELE

 

MEDIA EN POLITIEK ANDERS GELEZEN

  In de media klonken de Franstalige beschuldigingen aan het adres van de informateur, oh zo vertrouwd: De Franstalige partijen vertrouwen Bart De Wever niet. En dus zal het zijn schuld zijn wanneer zijn informatieopdracht mislukt.

 eens wijzen op hun totaal gebrek aan politieke solidariteit.

 

Mia Doornaert is het spuugzat

 

 In De Standaard van 16 november 2007 schiet barones en columniste Mia Doornaert in een ‘Franse coleire’. Zo schrijft ze: ‘En wat ik spuugzat ben – ras-le-bol – zijn de voortdurende Franstalige beschuldigingen, die overigens niet beperkt blijven tot de PS, over het zogenaamde imperialisme van de Vlamingen. Bij mijn weten zijn het niet de Vlamingen die de taalgrens voortdurend negeren en aanvechten. … Het stoort me telkens weer hoe ze, als in veroverd terrein, winkels binnenkomen en in het Frans beginnen, zonder zelfs de elementaire beleefdheid om ten minste te vragen ‘spreekt u Frans’? En voor we het weten, is er een beduidende Franstalige ‘minderheid’ die faciliteiten en later aansluiting bij Brussel gaat eisen. En die dan de Vlamingen voor imperialisten of fascisten zal uitmaken als zij respect voor de taalgrens vragen.

 We zijn ondertussen zeven jaar verder en aan de beschuldigingen is er nog altijd geen einde gekomen. Ondanks de zo gezegde splitsing van BHV blijft Franstalig Brussel onverdroten een imperialistische politiek volgen: via de ‘metropolitane gemeenschap’ en expansieplannen op de Heizelvlakte die gedeeltelijk in Vlaanderen ligt. Dank zij de zesde staatshervorming worden de Brusselse Vlamingen nog meer geminoriseerd.

 

Vlamingen zijn PS dictaat spuugzat

 

Hoever staan we met de regeringsvorming? Aan het begin van een lange lijdensweg als we de PS-kopstukken Di Rupo en Magnette mogen geloven. Nadat ze beslisten om met CDH een Waalse en Brusselse regering te vormen – wat hun goed recht is – willen ze nu ook de federale onderhandelingen saboteren. Pure arrogantie, niet vanuit de onderbuik zoals de flamboyante Magnette soms doet denken, maar gesteund op een ondemocratische machtsverdeling in het parlement en gevoed door een ervaren machinerie die gewoon is om de lakens uit te delen. Zijn we het vergeten dat diezelfde Magnette eind 2013 in Charleroi zijn militanten duidelijk maakte waarvoor hij staat: ‘Deze fascisten uit het Noorden denken dat ze het recht hebben om ons te controleren omdat ze ons steunen. De dwazen (imbéciles) hebben geluk dat we de belastingen niet alleen in het Noorden kunnen verhogen’. Magnette vergiste zich. Di Rupo I bewees dat het wel mogelijk is om pestbelastingen op te leggen die (hoofdzakelijk) de Vlamingen treffen.

 Wie denkt dat onze solidariteit geapprecieerd wordt dwaalt. Ook Onckelinx maakte duidelijk waarvoor haar partij staat (januari 2014 in Schaarbeek voor de eigen achterban): ons enig doel moet zijn om de Vlaamse koe gedurende nog een tiental jaren uit te melken.

 Wanneer men hoort welke veto’s zowel MR (geen communautair luik) en CDH (geen omslag inzake index en beperking in de werkloosheid) stellen, dan kan men slechts één zaak vaststellen: ALLE Franstalige partijen bewijzen dat ze helemaal geen rekening willen houden met de verkiezingsuitslag in Vlaanderen. Dit ontstellend gebrek aan politieke solidariteit, Franstalige veto’s en grendels, terwijl alle Vlaamse eisen van tafel geveegd worden als ‘inacceptable’, is aanstootgevend. Welke weldenkende Vlaming wil nog verder met zoveel onwil? Spuugzat.

 Volksbedrog zijn we allemaal spuugzat

 

‘Alles kaat koet’ was zowat de mantra waarmee Di Rupo zijn regeringswerk verdedigde. En de minister van Financiën – inderdaad geen gewone – slaagde erin om deze boodschap met een kwinkslag en veel aplomb te verkopen als de grote waarheid. Zelfs een kaalgeschoren minister van Defensie was overtuigd van het goede werk dat Di Rupo I leverde. Dan was er nog een staatssecretaris die de grootste prestatie van de regering mocht te boek stellen: de zesde staatshervorming. Ooit aangekondigd als een raspaardje (waarvoor de Vlamingen geen duit zouden betalen, dixit een Vlaamsgezinde burgemeester in Vlaams Brabant voor de verkiezingen), maar tijdens de onderhandelingen verfrommeld werd tot een scheve dromedaris. Volksbedrog zoals vader Eyskens in 1970 (de grendels) en Jean-Luc Dehaene in 1993 (de scheefgetrokken zetelverdeling) voordeden. Voorwaar een palmares waarop men als staatsman fier kan zijn.

 En het houdt niet op. Elke dag horen we wel ergens hoe afspraken niet gerespecteerd worden. Hoe het geld voor Brussel door de Franstaligen afgewend wordt van het afgesproken doel. En nu de verkiezingen achter de rug zijn blijkt opnieuw dat die ‘alles kaat koet’ show puur volksbedrog was. Nu blijkt dat de besparingsnorm niet werd gehaald en er een bijkomend gat van bijna 2 miljard euro moet gevuld worden. Oeps, de niet-gewone minister van financiën had het tijdens de begrotingscontrole voor de verkiezingen niet gezien.

 En zie, Europa ontdekt dat de Waalse schuld ietsjes hoger ligt: zo’n 5,5 miljard euro waardoor de totale schuld van deze PS regio oploopt tot 16,7 miljard euro. Wie dus denkt dat ‘la grande dame’ Onckelinx zich een beetje liet gaan, toen ze duidelijk maakte dat ze Vlaanderen eerst wou leegmelken, is ronduit naïef.

 Spuugzat al die calimero’s

 

Wordt het niet hoog tijd dat al die Vlaamse calimero’s in de politieke wereld en de media zich eens beraden over hun denkkader? Wat betekent België nog zonder Franstalige politieke solidariteit? Waartoe dient Vlaamse financiële solidariteit wanneer het toch maar de perverse bedoeling blijkt te zijn om Vlaanderen te verarmen?

 Vandaag vraagt CD&V aan De Wever om eerst te bewijzen dat hij een federale regering kan maken vooraleer zich te engageren op Vlaams niveau. ‘Bartje’ moet doen wat ze zelf niet meer kunnen, België laten rekening houden met de Vlaamse belangen. En lukt hij, dan pas door zelf eerst zijn kiezers te bedriegen. Lukt het niet zullen ze hem een staatsbegrafenis bezorgen en met het tripartite regeringschip zijn as uitstrooien in de Schelde ter hoogte van Sint Anneke. Inclusief de traditie om een borreltje te heffen bij het kiezen van het ruime Belgisch sop.

 Hoog tijd dat de Vlaamse politieke families duidelijk maken dat het zo niet verder kan. Dat ze die Franstalige veto’s en grendels spuugzat zijn. Dat ze de hangmatcultuur en onverantwoord omspringen met gekregen geld, spuugzat zijn. Kortom dat ze de PS dictatuur spuugzat zijn. Een dictatuur waarvan de grootste slachtoffers de Walen zijn en de grootste profiteurs de Franstalige politieke kaste. Socialisten die teren op de kansarmen en een economisch kerkhof. Over ongelijkheid gesproken!

 Pjotr 

 



Informatienota ter attentie van mevrouw A. TURTELBOOM, federaal minister van Binnenlandse Zaken ter gelegenheid van haar bezoek aan de politiezone Pajottenland.
dinsdag 16 februari 2010, 19:46
Filed under: Uncategorized

I. POLITIE

 

A. Financiering

 

 Tot het dienstjaar 2010, mits een reeks besparingen, is de begroting 2010 met het overschot van de vorige dienstjaren in evenwicht kunnen neergelegd worden.

 Bij gelijkblijvende politiek en de verdere blokkering van de federale toelage is dit van 2011 niet meer haalbaar. Bij deze is geen rekening gehouden met de bouw van de broodnodige nieuwe politiepost.

 Bij het opstellen van de begroting voor het dienstjaar 2010 werd uitgegaan van het volgende:

  •  De personeelskosten stijgen met 6,32 % ten overstaan van de begroting 2009. De gemiddelde stijging van de personeelskosten van 2002 tot 2008 (rekeningen) is gelijk aan 8,52 %. In strijd met het analiteitsbeginsel worden de lonen van december 2009 ingeschreven in de rubriek vorige dienstjaren.
  •  De werkingskosten dalen met 10,91 % ten overstaan van de begroting 2009. De gemiddelde stijging van de werkingskosten van 2002 tot 2008 (rekeningen) is gelijk aan 7,19 %;
  •  De overdracht en schulduitgaven, respectievelijk 0,10 % en 1,39 %, zijn niet van aard om het begrotingsresultaat grondig te beïnvloeden;

  

 

  • Langs de ontvangstenzijde dalen de federale toelagen met 24.264,38 € (- 1,05 %). De gemiddelde stijging van de overdrachtuitgaven van 2002 tot 2008 (rekeningen) is gelijk aan 6,28 %;
  • Ter compensatie en teneinde het begrotingsevenwicht te realiseren werd de lokale toelage met 3 % verhoogd;
  •  De prestatie en schuldontvansten, respectievelijk 0,05 % en 0,13 %, zijn niet van aard om het begrotingsresultaat grondig te beïnvloeden;

  

  

De begroting 2010 heeft in eigen dienstjaar een 9.092,58 € en sluit af met een 0,00 € saldo door het inbrengen van de reserves van vorige dienstjaren. Deze reserves zijn begrotingsmatig niet meer voorhanden.

Rekening houdend met:

  •  een stijging van de personeelskosten van 3 %;
  • een stijging van de werkingskosten met 1,5 %;
  • een stijging van de federale toelage met 1,5 %;
  • een stijging van de gemeentelijke toelage van 2 %

Is de begroting voor 2010 de laatste die sluitend neergelegd kan worden; van 2011 af blijven het eigen dienstjaar, de eigen en vorige dienstjaren en het begrotingsresultaat negatief.

 

 

 

 

 

Het laat zich aandienen dat, gezien de federale begrotingsmoeilijkheden, de lokale besturen zullen moeten instaan om een groter deel de volgende begrotingen van de zone te financieren.

Deze bijkomende financiële inspanningen zullen te koste gaan van afremmen van de lokale initiatieven (gewone uitgaven en investeringen) en een verhoging van de lokale belastingen.

Onderstaande grafieken toont duidelijk aan dat de lokale besturen hun financieringsinspanning na de invoegetreding van de politiehervorming verdubbeld hebben.

 

B. Verkeersboetefonds

 

 Het Vlaams gewest heeft overduidelijk gekozen de wegen uit te rusten met snelheidscamera’s voor het afdwingen van de snelheidsbeperkingen; het Waalse en het Brusselse gewest zijn minder assertief. De verdeling van de opbrengst van het verkeersboetefonds houdt evenwel geen rekening met de inspanning van het Vlaams gewest.

 

 

De Vlaams politiezones verliezen van 2004 af:

  • 2004: 15.000.000 €
  • 2005: 21.000.000 €
  • 2006: 29.000.000 €
  • 2007: 31.000.000 €
  • 2008: 26.000.000 €
  • 2009: 31.000.000 €

Deze objectief niet te verantwoorden transfers naar het Waalse en Brusselse gewest worden door de Vlaams lokale besturen gecompenseerd met een hogere toelage aan de politiezones. Deze bijkomende Vlaamse inspanning heeft voor gevolg dat lokale initiatieven niet meer kunnen gefinancierd worden zonder belastingverhoging.

 

C. Conclusie 

 

De financiering van de politiezones heeft een zware hypotheek gelegd op de lokale middelen die genoodzaakt zijn de eigen initiatieven af te bouwen en/of de belastingen te verhogen.

De lokale besturen sparen in de eerste plaats op de investeringen, hetgeen een nadelige invloed heeft op de tewerkstelling, en een verloedering van het patrimonium tot gevolg heeft.

De federale overheid blijft haar budgettaire problemen naar de lokale besturen doorschuiven en kan niet meer instaan voor de financiering van de primaire veiligheidopdracht.

De niet te verantwoorden verdeling tussen de gewesten van de middelen van het verkeersveiligheidfonds benadelen de Vlaamse politiezones en de lasten ervan worden naar de lokale besturen doorgeschoven.

Een billijke verdeling gebaseerd op de plaats van de overtreding – de ontvangsten kunnen perfect gelokaliseerd worden – heeft voor de federale overheid geen enkel budgettair nadeel.

Het is onverklaarbaar en onaanvaardbaar dat Vlaamse federale ministers en Vlaamse federale parlementsleden dit niet kunnen rechtzetten.

 

 II. BRANDWEER 

 

A. Vaststellingen

 

De gasramp van Gellingen is de directe aanzet geweest tot de heropflakkering van de discussie rond de zo noodzakelijke hervorming van de brandweer. Het resultaat is de wet van 15 mei 2007 betreffende de civiele veiligheid. Een belangrijk principe in deze wet is de schaalvergroting door het samenbrengen van de huidige brandweerdiensten in grote brandweerzones met rechtspersoonlijkheid. Onder het gezag van een centraal commando zou dit leiden tot een betere samenwerking van de korpsen. Dit als gevolg van een eenvormige opleiding, op elkaar afgestemde werkprocedures, een identiek personeelsbeleid…

In haar toespraak op de ‘Dag van de Brandweer’ op zaterdag 17 oktober te Bilzen, kondigde de Minister van Binnenlandse Zaken, aan niet over de nodige budgetten te beschikken om de brandweerhervorming uit te voeren.

Ingevolge de financiële crisis heeft de federale regering de brandweerhervorming voor zo goed als onbepaalde tijd uitgesteld: m.a.w. de federale overheid heeft geen financiële middelen om één van haar primaire opdrachten te financieren: DE VEILIGHEID VAN HAAR BURGERS.

Nochtans, zijn amper 8 maanden geleden de task forces opgericht met als doel de overgang naar een grotere structuur voor te bereiden. Volgens de ministeriële omzendbrief van 11 maart 2009 betreffende de task forces, dienden de voorbereidingen te zijn afgerond tegen 31 december 2009. Om de werking van de task forces te financieren werd een budget van 10 miljoen euro uitgetrokken. Al dit voorbereidend werk wordt niet gewaardeerd indien de hervorming niet wordt uitgevoerd.

Belangrijker nog is dat door het uitstellen van de hervorming de schaalvergroting en de herfinanciering niet kan worden gerealiseerd. Deze is nochtans noodzakelijk om op een eenvormige wijze een kwaliteitsverbetering tot stand te brengen die zal leiden tot een gelijkwaardige bescherming van alle burgers.

 De uitvoeringsbesluiten van de wet van 31 december 1963, houdende organisatie van de Civiele Veiligheid, werden pas op 8 november 1967 getroffen.

Dit kon pas na de brand in de Innovation in de zomer 1967 met meer dan 300 dodelijke slachtoffers en de verkeersramp te Martelange met 26 dodelijke slachtoffers.

Na de ramp te Gellingen in 2004, met 26 dodelijke slachtoffers, werd de wet van 15 mei 2007, houdende organisatie van de Civiele bescherming, goedgekeurd. Ook nu worden de uitvoeringsbesluiten op de lange baan geschoven.

Zonder alternatieve financiering, en dit geldt zowel voor de brandweer en de politiediensten, is dit voor Lennik, zonder bijkomende middelen – extern of intern – onhoudbaar.

Ter informatie en volledigheidshalve deel ik mede dat de begroting 2009 de volgende kredieten voorziet

 

  • Voor de politie: 688.017,25 € uitgaven;
  • Voor de brandweer: 1.508.537,37 € uitgaven;
  • Voor de brandweer: 642.080,56 € ontvangsten:
  • Saldo brandweer lastens Lennik: 866.456,88  €
  • Totale kosten van de veiligheidsdiensten: 1.554.474,11 € (62.707.245 – fr.)

 

Deze kredieten vertegenwoordigen 13,02 % van de uitgaven en 14,56 % van de ontvangsten.

Hierbij aansluitend meld ik dat de begroting voor het dienstjaar 2010 van de politiezone maar een relatieve houdbaarheid voor zes maand heeft.

Voor de financiering van de brandweer staan wij voor dezelfde uitdaging.

Het grote verschil met de politie, en dan nog relatief, is dat hier onmiddellijk mensenlevens bedreigd worden, zowel wat de brandweerdiensten (brand en verkeersongevallen) en de ziekenwagen (dringend zieken- en gewondenvervoer) betreft.

De wet van 15 mei 2007, houdende hervorming van de Civiele Veiligheid, voorziet in:

 

  • De opdeling van het grondgebied in brandweerzones;
  • Een uniform personeelsstatuut;
  • Een verdeling van de kosten: 50 % lastens de federale overheid, 50 % lastens de lokale besturen (nu is de verhouding 10 %lastens de federale overheid en 90 % lastens de lokale besturen)

 

Door het uitstellen van de uitvoering van de wet van 15 mei 2007 verzaakt de federale overheid haar kerntaak: de veiligheid van haar burgers financieel, materieel en organisatorisch te ondersteunen.

Bovendien blijft federale overheid de kosten van de civiele veiligheid doorschuiven naar de lokale besturen; deze zullen op zeer korte termijn, bij gebrek aan middelen, steeds moeilijker kunnen instaan voor de veiligheid van de burgers.

Door de steeds maar hogere eisen van de samenleving aan de brandweer neemt de werkdruk toe en groeit de nood aan kennis, deskundigheid, een doorgedreven opleiding en continue vorming van het brandweerpersoneel – beroeps en vrijwilligers.

Ondanks de gedegen opleiding van de vrijwilligers neemt hun beschikbaarheid tijdens de dag-, weekend- en nachturen af; het Lennikse brandweerkorps heeft onvoldoende beroepskrachten in dienst om dat op te vangen.

Deze vaststelling doet niets af van de bereidwilligheid van de vrijwilligers; de diensten voor de brandweer presteren zij tenslotte voor en na hun reguliere dagtaak.

De gemeente Lennik (gegevens van de gemeenterekening 2008) ontvangt prestatie- en overdrachtontvangsten voor de financiering van het brandweerkorps. De prestatieontvangsten betreffen de kosten van dienstverlening die door het korps gefactureerd wordt, o.a. het verdelgen van wespen, het opruimen van de openbare weg en de diensten van het vervoer met de ziekenwagen.

De overdrachtontvangsten betreffen de terugbetaling via het Provinciaal Omslagfonds dat door de gouverneur van Vlaams-Brabant beheerd wordt. Deze ontvangsten hebben betrekking op de verdeling tussen de centrumgemeenten (gemeenten die een brandweerkorps beheren) van de bijdragen van de beschermde gemeenten.

De gemeente Lennik kan met deze ontvangsten (gegevens van de gemeenterekening 2008) de personeels- werkingskosten onvoldoende financieren en moet om eigen middelen beroep doen.

Het Lenniks brandweerkorps is eveneens verantwoordelijk voor de gemeenten ROOSDAAL en GOOIK; deze gemeenten storten een bijdrage in het Provincieaal Omslagfonds die dan tussen de centrumgemeenten verdeeld wordt.

De bijdrage aan het Provinciaal Omslagfonds van de beschermde gemeenten (gegevens van de gemeenterekening 2008):

  • Gooik: 160.000,00 € of 17,92 € per inwoner

  • Roosdaal: 151.509,00 € of 13,86 € per inwoner

  • Lennik: 752.500,47 € of 83,14 € inwoner

Binnen de huidige budgettaire mogelijkheden van de gemeente Lennik kan de brandweerzorg niet meer behoorlijk gefinancierd worden en zal op zeer korte termijn de slagkracht er onder lijden.

Het Lennikse brandweerkorps kampt met een gebrek aan personeel (beroeps en vrijwilligers), materiaal (geen financieringsmogelijkheid om oude brandweervoertuigen te vervangen), en een onaangepaste huisvesting (kazerne afgekeurd).

Voor het vervangen van de brandweervoertuigen staat de federale overheid in voor ¾ van de kosten. Door de aankoop van de broodnoodzakelijke ladderwagen zijn de kredieten voor Lennik opgebruikt en kan pas over 8 jaar een nieuwe brandweerwagen lastens de federale overheid aangekocht worden.

De veiligheidsdiensten zullen hoe dan ook moeten gefinancierd blijven; probleem is de burger er van te overtuigen dat bijkomende middelen noodzakelijk zijn om deze diensten dusdanig te organiseren dat er op ieder ogenblik van de dag en de nacht voldoende mensen en middelen aanwezig zijn om de veiligheid van zijn/haar have en goed te beschermen en om het korps dusdanig uit te rusten zodat ook de veiligheid van de medewerkers niet in het gedrang komt.

Tenslotte wens ik er de aandacht op te vestigen dat ik strafrechtelijk en burgerrechtelijke verantwoordelijk kan gesteld worden indien kan aangetoond worden dat het gemeentebestuur in het algemeen en ikzelf in het bijzonder onvoldoende maatregelen genomen hebben om uw veiligheid te verzekeren.

Ter informatie en volledigheidshalve deel ik u mede dat de burgemeester en de gemeentesecretaris van Ath voor de correctionele rechtbank terecht staan in verband met de ramp te Gellingen.

 

 

B. Conclusie

 

Het uitstellen van de uitvoering van de wet van 15 mei 2007 hypothekeert niet alleen de goede werking van de brandweerdienst maar bezwaart ook de lokale financiën door het door het uistellen van de 50/50 kostendeling.

De minister van Binnenlandse Zaken heeft een alternatief actieplan opgesteld. Deze werkwijze heeft evenwel voor gevolg dat de kosten, die gepaard gaan met de uitvoering ervan, afgewenteld worden op de lokale besturen. Deze kunnen, gezien hun krimpende financiële mogelijkheden en de gevolgen van de huidige economische toestand, de nodige budgetten niet blijven vrij te maken om de bescherming van de burgers optimaal te kunnen garanderen.

De snelste adequate hulpverlening heeft op het terrein voor gevolg dat twee, soms drie korpsen worden opgeroepen en aanwezig zijn op de plaats van de ramp.

De financiering door het Provinciaal Omslagfonds benadeelt de centrumgemeenten en is op zeer korte termijn onhoudbaar.  De uitvoering van de wet van 15 mei 2007 had dit euvel perfect kunnen opvangen door een groter fiscaal draagvlak te creëren en het verdelen van de lasten in functie van de risico’s.

Willy DE WAELE

Burgemeester



DEMOCRATIE
zondag 29 november 2009, 18:13
Filed under: BRUSSEL - HALLE- VILVOORDE, Uncategorized

zondag 29 november 2009

             OPEN BRIEF

De heer Philippe MOUREAUX

Minister van Staat

Senator-Burgemeester

Scheutboslaan, 24/7

 1080               BRUSSEL

 

 Geachte Collega,

Met zeer veel eerbied voor uw titels en verdiensten veroorloof ik het mij u als collega aan te schrijven

In De Morgen van zaterdag 28 november 2009 stelt u, ik citeer:

“Zonder een akkoord over B H V komen wij terecht in een periode van hevige politieke turbulentie. Als de regering het probleem niet oplost haalt zij het einde van de legislatuur niet. Zonder akkoord over B H V valt Leterme II”, einde citaat.

Even voordien liet u in Le Soir opnemen, ik citeer:

 “Op een op andere mannier zal B H V op een dag gesplitst moeten worden, maar voor de Franstalingen zullen er garanties en grote toegevingen van Nederlandstalige kant moeten tegenover staan”, einde citaat.

Uw partijvoorzitter doet er nog een schepje bovenop door te verkondigen dat de splitsing van B H V het einde van het Belgische staatsverband voor gevolg zal hebben.

Nochtans ligt de oplossing binnen handbereik. Stop met de belangenprocedures en laat de Kamer van Volksvertegenwoordigers de splitsing goedkeuren; dit biedt op zich enige aardige voordelen:

Het Belgische staatsverband overleeft en wordt een turbulentie bespaard – toch één van de zorgen van de P S – en de Franstalingen kunnen zich probleemloos verder laven aan de Vlaamse gulheid;

  • De regering Leterme II kan ongestoort verder regeren tot medio 2011 en zich volledig concentreren op het rechttrekken van de voluntaristische begroting die met rustige vastheid opgesteld is;
  • De Grondwet wordt gerespecteerd; voor een staatsman van uw formaat moet dat toch een grote voldoening inhouden;
  • Het arrest van het Grondwettelijk Hof wordt nagekomen en de rechtsstaat wordt geëerbiedigd; andermaal een hoogtepunt voor een doordesemd democraat;
  • De Franstalingen wordt geen enkel recht ontnomen en kunnen verder in Vlaams Brabant probleemloos lijsten neerleggen en verkozen worden; 
  • De stemming over de splitsing van de kieskring en van het gerechtelijke arrondissement door de volksvertegenwoordiging zal u zonder twijfel als een democratisch hoogtepunt waarderen – meerderheid tegen minderheid. Voor uw politieke formatie en voor uzelf, die de democratische besluitvorming hoog in het vaandel voeren, zal dit ongetwijfeld als een hoogdag in uw annalen geboekstaafd blijven;

 Het zou onbegrijpelijk zijn dat u dergelijke voordelen uit uw handen laat glippen om de voorrechten van een handvol Franstalingen in de Vlaamse rand rond Brussel, die zich uit vrij wil in Vlaanderen gevestigd hebben en weigeren zich aan te passen, te verdedigen.

 Bovendien lijkt met mij onwaarschijnlijk dat u als eminent socialist zult kunnen uitleggen dat u meer belang hecht aan het bestendigen en uitbreiden van de voorrechten van een handvol Franstaligen in de Vlaamse rand dan u te bekommeren omtrent het welzijn en de welvaart van uw Franstalige lotgenoten.

 Ik twijfel er niet aan dat u zeer spoedig zult inzien dat de beste oplossing voor de pacificatie in deze federale staat er in bestaat de splitsing van de kieskring B H V en van het gerechtelijke arrondissement te laten goedkeuren door de Volksvertegenwoordiging.

 Ik hoop u hieromtrent spoedig te lezen.

 Met bijzondere hoogachting,

 

Willy DE WAELE

                        Burgemeester



woensdag 16 september 2009, 17:04
Filed under: BRUSSEL - HALLE- VILVOORDE, Uncategorized

maandag 14 september 2009

 

 

De heer Elio DI RUPO

Voorzitter van de Parti Socialiste

Keizerslaan 13

1000               BRUSSEL

                                                                           

Geachte,

 Betreft: uw interview in De Standaard van maandag 14 september 2009.

Met verbazing, of toch niet, lees ik vandaag in De Standaard, ik citeer: “Als de Vlamingen B H V éénzijdig goedkeuren storten ze dit land in een avontuur”, einde citaat.

In uw francofone verblindheid verwart nog altijd democratie met het uitoefenen van voorrechten door een minderheid. Democratie betekent nog altijd dat een democratisch gekozen meerderheid, via een eenvoudige meerderheid – de helft + 1 – wetten goedkeurt; en dat die wetten door de beleidsvoerders worden uitgevoerd.

Onderhandelen daaromtrent is de inhoud en de betekenis van het begrip democratie onder uit halen en de minderheid toelaten haar wil op te dringen: dit wordt een dictatuur genoemd.

Misschien is het u ontgaan, maar op 7 november 2007 heeft de federale Kamercommissie voor Binnenlandse Zaken de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde goedgekeurd. Sindsdien blokkeren de Franstalingen de verdere besluitvorming door het inroepen van belangenconflicten; tot op heden echter hebben zij nagelaten aan te duiden over welke belangen het gaat. Tenzij het verdedigen van de voorrechten van de Franstalige bourgeoisie in de Vlaamse rand rond Brussel een kerntaak is voor een socialist.

Nochtans, en dat zou u ook moeten bekend zijn, is de federale staat samengesteld is uit gemeenschappen (de Vlaamse Gemeenschap, de Franse Gemeenschap en de Duitstalige Gemeenschap) en gewesten ( het Vlaamse Gewest, het Waalse Gewest en het Brusselse Gewest) – de artikelen 1, 2 en 3 van de Grondwet.

De federale staat ingedeeld is in 4 taalgebieden: het Nederlandse taalgebied, het Franse taalgebied, het tweetalige gebied Brussel-hoofdstad en het Duitse taalgebied – artikel 4 van de grondwet. Elke gemeente van het Rijk maakt deel uit van één van deze taalgebieden.

De regeling ingevoerd door de wet(ten) van 13 december 2002 tot wijziging van het kieswetboek en bijlage, waardoor overal in het land provinciale kieskringen zijn ingesteld, met uitzondering van de provincie Vlaams-Brabant, is onmiskenbaar strijdig is met de grondwettelijke indeling van het land en houdt een discriminatie in tegenover de kandidaten en kiezers van de provincie Vlaams-Brabant en van het Nederlands taalgebied.

Het arrest van het Grondwettelijk Hof van 26 mei 2003 laat daaromtrent niet de minste twijfel bestaan, ik citeer:

 Door de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde te handhaven, behandelt de wetgever de kandidaten van de provincie Vlaams-Brabant op een andere wijze dan de kandidaten van de andere provincies, vermits, enerzijds, zij die kandidaat zijn in de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde in concurrentie moeten treden met kandidaten die elders dan in die provincie kandideren, en, anderzijds, zij die kandideren in de kieskring Leuven niet op dezelfde wijze worden behandeld als zij die kandideren in de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde. “

Indien u niet aanvaardt dat omtrent de politieke, administratieve en territoriale integriteit van Vlaanderen niet kan onderhandeld worden dan moet u beseffen dat u de fundamenten van het Belgisch federaal model onderuit haalt en er de gevolgen van ondergaan.

Het naleven van de Grondwet en het afdwingen van naleving ervan en de uitvoering van het arrest van het Grondwettelijk Hof van 26 mei 2003 behoren tot de meest fundamentele plichten in een rechtsstaat. Daarover kan niet worden onderhandeld tenzij u het bestaan van de rechtsstaat in vraag stelt.

In uw geest is het Parlement een instelling dat alleen dienstig is als het de belangen van de Franstaligen dient; bijvoorbeeld, tegen de Vlaamse opinie in de vreemdelingenwet, de snel Belg wet en de tabakswet er door jagen onder de bedrijving van een regeringscrisis.

Als de Vlamingen vragen de Grondwet het arrest van het Grondwettelijk Hof te eerbiedigen worden zij verplicht te onderhandelen; beseft u dat u het Parlement en de parlementaire democratie hiermede tot een ordinaire zelfbedieningzaak degradeert.

Blijkbaar beseft u nog niet dat deze politiek de normale werking van de federale instellingen blokkeert en het federaal staatsverband regelrecht op de klippen laat lopen; dit is uw verantwoordelijkheid, deze van uw partij en van de Franstalingen.

Onderstaan een desbetreffend citaat uit onverdachte bron:

 La desintegration eventuelle de l’Etat belge ne sera probablement pas la resultante d’un accord entre les communaute´s, ni d’un vote au Parlement. Le separatisme ne devient une reelle menace que lorsque les institutions sont bloque´es; il s’agit d’une situation de fait.( H. VUYE en K. STANGHERLIN, ″Vers une sixieme reforme de l’Etat? Reflexions sur l’accord dit de renouveau politique du 26 avril 2002, C.D.P.K., 2002, 279.)

 Ik begrijp niet dat zich iemand die zich socialist noemt het opneemt voor de verdediging van de voorrechten van een paar tienduizend Franstalige bourgeois in de Vlaamse rand rond Brussel.

Durft u het aan uw Franstalige en Waalse landgenoten er over te informeren dat uw politieke formatie meer belang hecht aan de voorrechten van Franstalige inwoners in de Vlaamse rand, die niet tot uw gewest noch tot uw gemeenschap behoren, en waarover u per definitie geen bevoegdheid heeft, dan bekommert te zijn omtrent het welzijn van 3.500.000 Waalse landgenoten.

Ik hoop dat u de intellectuele eerlijkheid op te brengen om op deze brief te antwoorden en niet zoals in 2006, ondanks mijn aandringen (zie bijlagen), mijn brieven onbeantwoord te laten.

Bij gebreke aan enig antwoord zal ik dit beschouwen als een goedkeuren en onderschrijven van mijn analyse.

 

Met bijzondere hoogachting,

 

 

Willy DE WAELE

                             Burgemeester